Κυριακή, 27 Ιουνίου 2010

Για Να Με Θυμάσαι...


Όταν θα περπατήσω πλέων μόνη το μονοπάτι της αλήθειας
εσύ θα ‘χεις χαθεί μες το βουητό του κόσμου.
Θα σε φωνάζω με ουρλιαχτά,
μα δεν θα με ακούς,
γιατί θα έχεις κλείσει σφιχτά την μοναξιά ξανά στην άδεια σου την αγκαλιά.
Θα βυθίζετε πίσω στο σκοτάδι & οι ημέρες θα φεύγουν σαν το απαλό & λευκό σου χάδι,
που με ακουμπούσε κάποτε στο πρόσωπο μου & ένιωθες το πικρό γεμάτο πόνο χαμόγελο μου.
Τώρα πια θα φέγγω εγώ & θα μπορώ να σε δω σε μια μικρή μου στιγμή
κάπου κρυμμένη καλά & αυτή που θα με γυρίζει πίσω εκεί…

Αφιερωμένο στον...



BF

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου