Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2010

Θεώνη Δρακοπούλου


ΜΥΡΤΙΩΤΙΣΣΑ (1885 -1968)

Η Μυρτιώτισσα (λογοτεχνικό ψευδώνυμο της Θεώνης Δρακοπούλου) γεννήθηκε το 1885 στο προάστιο της Κωνσταντινούπολης Μπεμπέκι.
Ο πατέρας της ήταν διπλωμάτης και έξι χρόνια μετά τη γέννηση της Θεώνης διορίστηκε γενικός πρόξενος της Ελλάδας στην τουρκοκρατούμενη τότε Κρήτη, όπου μετακόμισε μαζί με την οικογένειά του.
Μετά από παραμονή δυο χρόνων στο νησί εγκαταστάθηκαν οριστικά στην Αθήνα, όπου η Θεώνη φοίτησε στη Σχολή Χιλλ της Πλάκας.
Από μαθητική ηλικία είχε κλίση προς την ποίηση και το θέατρο.
Πήρε μέρος σε ερασιτεχνικές παραστάσεις αρχαίου δράματος και συνεργάστηκε με τη Νέα Σκηνή του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου.
Μετά από σύντομη διακοπή της ενασχόλησής της με το θέατρο, λόγω αντίδρασης της οικογένειάς της, συνέχισε τις δραματικές σπουδές της στο Παρίσι (Κρατική Δραματική Σχολή), όπου εγκαταστάθηκε μετά το γάμο της με το Σπύρο Παππά, με τον οποίο απέκτησε ένα γιο το Γιώργο, ο οποίος σταδιοδρόμησε στο ελληνικό θέατρο.
Στην Ελλάδα επέστρεψε μετά από μερικά χρόνια μετά το τέλος του βραχύβιου γάμου της και εργάστηκε ως καθηγήτρια απαγγελίας στο Ωδείο Αθηνών.
Καθοριστική για την ποιητική της έκφραση στάθηκε η γνωριμία και ο έρωτάς της με τον ποιητή Λορέντζο Μαβίλη.
Μετά τον δραματικό θάνατο του τελευταίου στη μάχη του Δρίσκου το 1912 η Μυρτιώτισσα στράφηκε στην παλιά της αγάπη για να εκφράσει τον πόνο της.
Το 1919 κυκλοφόρησε η πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο "Τραγούδια".
Σημαντική για τη ζωή της στάθηκε επίσης η βαθιά φιλία που τη συνέδεε με τον Κωστή Παλαμά, οποίος στάθηκε καθοδηγητής της.
Τιμήθηκε με κρατικά βραβεία ποίησης (το 1932 για τα Δώρα της αγάπης και το 1939 για τις Κραυγές).
Μετά τον πρόωρο χαμό του γιου της εξέδωσε το βιβλίο Ο Γιώργος Παππάς στα παιδικά του χρόνια (1962).
Ήταν από τις σημαντικότερες γυναικείες φυσιογνωμίες στον χώρο τής νεοελληνικής ποίησης.

Εξέδωσε τα ποιητικά έργα:
«Τραγούδια» (1919), «Κίτρινες φλόγες» (με πρόλογο του Κ. Παλαμά, 125), «Δώρα αγάπης» (1932, Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών) και «Κραυγές» (1939, Κρατικό Βραβείο).

Επίσης εξέδωσε το χρονικό «Ο Γιώργος Παππάς στα παιδικά του χρόνια» (1962) ενώ το 1953 κυκλοφόρησε ένα συγκεντρωτικό έργο με τίτλο «Ποιήματα».
Το αρχείο τής οικογένειας Καλαμογδάρτη το δώρισε στον ξάδελφό της Γεώργιο Παπαδιαμαντόπουλο και αυτός με τη σειρά του στη δημοτική βιβλιοθήκη.
Είχε συνεργαστεί με τον Κωνσταντίνο Χριστομάνο στη Νέα Σκηνή.
Απεβίωσε το 1968 στην Αθήνα και τάφηκε στον οικογενειακό τάφο τής οικογένειας Δρακοπούλου στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Η ποίηση της Μυρτιώτισσας κυριαρχείται από έντονο λυρισμό, ενώ συχνά θέματά της είναι η φύση και το δίπτυχο έρωτας-θάνατος.

Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2010

Πουλικάκος και Socos σε ποίηση Εγγονόπουλου

«Η Ύδρα των Πουλιών» είναι ο τίτλος του άλμπουμ που κυκλοφορεί στις 29 Απριλίου από την Puzzlemusik. Σε αυτόν ο Socos, που είχε και την ιδέα για το δίσκο, μελοποιεί ποιήματα του Νίκου Εγγονόπουλου τα οποία τραγουδά ο Δημήτρης Πουλικάκος. Ο τελευταίος, με εξαίρεση live άλμπουμ και συλλογές, ηχογραφεί ολόκληρο άλμπουμ για πρώτη φορά μετά από 35 χρόνια.

Και αυτό επειδή η «Πουλίκα» ( όπως φωνάζει ο Πιλαλί το φίλο του το Μήτσο) είχε να βγάλει ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά από το 1976, όταν είχε κυκλοφορήσει το κλασσικό πλέον «Μεταφοραί - Εκδρομαί ο Μήτσος».

Είναι, επίσης, η πρώτη φορά που μελοποιούνται ποιήματα του Εγγονόπουλου για τη δημιουργία ενός ολόκληρου άλμπουμ, το οποίο περιέχει εννέα τραγούδια.

Τέλος, να σημειωθεί ότι στο δίσκο συμμετέχουν τα μέλη της (Socos & The) Live Project Band, Μαρίνος Τζιάρος και Μαρία Λατσινού (ντραμς και φωνητικά, αντίστοιχα), καθώς και ο Μάριος Δαπέργολας των Modern-e-Quartet στη βιόλα.

Για να ακούσετε τον Δημήτρη Πουλικάκο στην κλασσική πλέον διασκευή του «Υπάρχω» πατήστε ΕΔΩ



ΤΑΞΙΔΙΑ ΣΤΟ ΦΑΛΗΡΙΚΟ ΟΡΜΟ ΜΕ ΒΑΡΚΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ


ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ UNESCO ΠΕΙΡΑΙΑ (ΜΗ ΧΟΡΗΓΟΥΜΕΝΗ - ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ)
ΦΑΙΔΩΝ ΑΛΚΙΝΟΟΣ - UNESCO ΠΕΙΡΑΙΑ :
"Η ΠΟΛΗ ΜΕΣ ΤΑ ΦΩΤΑ ΤΗΣ ΕΚΑΨΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ" ...ΠΟΙΗΣΗ ΣΤΙΧΟΙ - ΦΑΙΔΩΝ ΑΛΚΙΝΟΟΣ
ΜΟΥΣΙΚΗ : ΧΡΗΣΤΟΣ ΟΡΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ - ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΓΙΑΝΝΗΣ - ΣΠΥΡΟΣ ΖΟΥΛΕΜΙΔΗΣ

- VERSONGS GROUP LIVES - ΟΙ ΓΝΩΣΤΟΙ ΣΑΣ ΠΙΑ -

ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΚΠΛΗΞΗ:
Η ΚΥΡΙΑ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΛΕΟΝΤΗ
Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΛΑΪΚΗ ΦΩΝΗ ΕΙΝΑΙ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ !!!

100 ΖΩΓΡΑΦΟΙ ΕΚΘΕΤΟΥΝ ΕΡΓΑ ΤΟΥΣ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ

Η ΖΩΓΡΑΦΟΣ ANNA GOLOVINSKAYA (ΑΝΝΑ ΓΚΑΛΑΒΙΝΣΚΑΓΙΑ ΖΩΓΡΑΦΙΖΕΙ LIVE ΕΠΙΤΗΡΩΝΤΑΣ 20 ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΖΩΓΡΑΦΙΖΟΥΝ ΚΟΝΤΑ ΤΗΣ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ

DARK STREET
ΡΟΚ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ

ΑΤΙΘΑΣΑ ΠΙΑΤΑ ΡΟΚ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ

ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ


16 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2010
ΩΡΑ 21: 00
ΣΤΗΝ ΚΑΣΤΕΛΛΑ - ΛΟΦΟΣ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΠΕΙΡΑΙΑΣ
ΒΕΑΚΕΙΟ ΘΕΑΤΡΟ

ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΕΝΤΕΧΝΟ ΡΟΚ - ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ 16 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2010
ΟΤΑΝ Ο ΣΤΙΧΟΣ ΚΑΙ Ο ΗΧΟΣ ΕΧΟΥΝ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ ΤΟ ΗΔΗ ΕΠΑΝΑΚΥΚΛΟΦΟΡΟΝ (ΑΠΟ ΚΑΙΡΟ ΕΞΑΝΤΛΗΜΕΝΟ)
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟ ΕΡΓΟ
ΧΑΙΡΕ ΥΛΗ

LIVE

Η ΠΟΛΗ ΜΕΣ ΤΑ ΦΩΤΑ ΤΗΣ ΕΚΑΨΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ
ΧΑΙΡΕ ΥΛΗ -
ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ

ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΧΕΙ Ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΟΡΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΤΟΥΣ VERSONGS GROUP LIVES
ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΝ ΟΙ:
ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΗΛΙΧΟΣ - ΠΛΗΚΤΡΑ
ΣΠΥΡΟΣ ΖΟΥΛΕΜΙΔΗΣ - ΚΙΘΑΡΑ
ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΣΙΑΠΑΛΗΣ - ΜΠΑΣΣΟ
ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ - ΝΤΡΑΜΣ

ΔΕΙΓΜΑ ΣΤΙΧΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ:
ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΚΑΙ ΔΡΟΜΟΙ
Για τα ταξίδια της ζωής, ετοίμασα καράβι,
έβαλα ράφτη μυθικό και νυφικό σου ράβει,
παρέα μ' έναν Κύκλωπα, η Νύφη θα στεριώσει,
και τους κουμπάρους θα τους φάν', προτού να ξημερώσει.

Μου λέγαν να 'χω όνειρα, βαθιές προοπτικές,
μα εγώ όλο φοβόμουνα, δε μού 'βγαιναν οι ωδές,
κρυβόμουν και περίμενα, 'δε φάνηκαν ακόμη;'
και Συμπληγάδες μ' έπνιγαν προοπτική και δρόμοι.

Στην εξορία βρέθηκα, σε μιας πατρίδας τέλμα,
βλαισοποδία η Αρχή κ' η εξουσία πέλμα,
το ζεύγος δεν επέστρεψε, ανοίγω τη διαθήκη,
το ψέμα πνίγει το χωριό κ' η χώρα υποθήκη.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

WWW.YOUTUBE.COM/FAIDONALKINOOS

WWW.MYSPACE.COM/VERSONGS GROUP LIVES

WWW.FACEBOOK.COM/FAIDONALK
INOOS


DARK STREET:
Πληκτρα - Φωνητικα : Χρηστος Ορφανοπουλος
Φωνητικα : Νορα Δεληγιαννη
Μπασσο : Γιαννης Ρουτσης
Τυμπανα : Γρηγορης Νικητακης
Ηλ. Κιθαρες : Ερρικος Κοεν - Γιωργος Αργυροπουλος

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΘΑ ΣΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΥΝ ΓΙΑ Ο,ΤΙ ΝΕΟΤΕΡΟ

ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΠΟΛΛΕΣ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ
ΓΙΑ ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ ΓΕΜΑΤΗ ΠΟΙΗΣΗ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΕΧΝΗ ΕΙΡΗΝΗ

ΣΑΣ ΚΑΛΟΥΜΕ ΓΙΑ ΠΟΛΛΑ
ΤΑΞΙΔΙΑ ΣΤΟ ΦΑΛΗΡΙΚΟ ΟΡΜΟ ΜΕ ΒΑΡΚΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΟΡΗΓΟΥΜΕΝΗ Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ
ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ
ΠΡΟΤΑΣΗ: ΦΑΙΔΩΝ ΑΛΚΙΝΟΟΣ

ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΜΟΝΟ 5 ΕΥΡΩ !!!

ΝΕΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΤΟΥΣ !!!

Κυριακή, 18 Ιουλίου 2010

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ


Νικηφόρος Βρεττάκος είναι από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές. Γεννήθηκε το 1911 στις Κροκεές Λακωνίας. Λόγω οικονομικών δυσκολιών δεν κατάφερε να σπουδάσει και αναγκάστηκε να δουλέψει από πολύ νέος αρχικά ως Υπάλληλος του Υφυπουργείου Εργασίας και στη συνέχεια ως Δημοσιογράφος. Στον πόλεμο του ’40 πολέμησε ως απλός στρατιώτης ενώ στην περίοδο της κατοχής ανέπτυξε έντονη αντιστασιακή δράση.
Στην περίοδο της Δικτατορίας ο Νικηφόρος Βρεττάκος έφυγε από την Ελλάδα και έζησε στην Ελβετία και την Σικελία. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε εφημερίδες και περιοδικά της Αθήνας και παράλληλα έκανε τα πρώτα του βήματα στη λογοτεχνία.

Οι πρώτες του ποιητικές συλλογές είναι:
Το Κατεβαίνοντας στη σιγή των αιώνων,
οι Γκριμάτσες των ανθρώπων,

Το Κάτω από σκιές και φώτα.


Ακολούθησαν τα:
Πλουμίτσα,
Έξοδος με το άλογο,

Στον Ρόμπερτ Οπενχάιμερ.


Έγραψε και πεζογραφήματα με κυριότερα:

Το γυμνό παιδί,

Το αγρίμι και η καταιγίδα,

Μπροστά στο ίδιο Ποτάμι, κ.α.
,
αλλά και την κριτική μελέτη
Νίκος Καζαντζάκης, η αγωνία και το έργο του.
Έχει βραβευθεί τρεις φορές με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης καθώς και με το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, της οποίας έγινε μέλος το 1989.

Ο Νικηφόρος Βρεττάκος πέθανε το 1991.

Τρίτη, 13 Ιουλίου 2010

ΛΕΝΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ: "ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ-13 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ" (download)


Από χρονικής πλευράς, πρόκειται για την πρώτη δισκογραφική δουλειά της Λένας Πλάτωνος η οποία επρόκειτο να κυκλοφορήσει το φθινόπωρο του 1981. Ωστόσο, ο τότε διευθυντής της εταιρείας Αλέκος Πατσιφάς ενημέρωσε την ερμηνεύτρια του άλμπουμ Σαβίνα Γιαννάτου ότι θα προτιμούσε αμφότερες να μη ξεκινήσουν την πορεία τους στο βινύλιο με κάτι τόσο «βαρύ», αλλά με κάτι πιο σύγχρονο. Έτσι, μπήκαν οι βάσεις για το «Σαμποτάζ» με στίχους της Μαριαννίνας Κριεζή...

Πλάτωνος και Γιαννάτου είχαν συνεργαστεί στην περίφημη κι αξέχαστη ραδιοφωνική εκπομπή για παιδιά «Εδώ Λιλιπούπολη», η οποία ακουγόταν για αρκετά χρόνια όταν διευθυντής στο Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ ήταν ο Μάνος Χατζιδάκις. Έτσι, αποφάσισαν να ηχογραφήσουν 13 ποιήματα του Κώστα Καρυωτάκη τα οποία τελικώς κυκλοφόρησαν σε δίσκο τον Απρίλιο του 1982.

Η μελαγχολία που διέκρινε όλο το έργο του ποιητή αποτυπώνεται στη μουσική σύνθεση και στην ενορχήστρωση της Λένας Πλάτωνος, η οποία είναι λιτή και λιγάκι «μουντή». Βιολί, βιόλα, κοντραμπάσο, ηλεκτρικό μπάσο, τσέλο, πιάνο, ντραμς και κιθάρα είναι τα όργανα που συμμετέχουν, δίνοντας ένα σκουρόχρωμο τόνο σε τούτη τη δουλειά, ο οποίος ωστόσο ταιριάζει απολύτως στο πνεύμα και το ύφος του Καρυωτάκη.

Η ερμηνεία της Γιαννάτου είναι μοναδική και φανερώνει ήδη από τα πρώτα της βήματα ότι πρόκειται περί μιας εξαιρετικής περίπτωσης. Τα χρόνια που μεσολάβησαν μέχρι και σήμερα δικαίωσαν απολύτως εκείνες τις ελπίδες των πρώτων ετών και πλέον η ερμηνεύτρια δικαίως συγκαταλέγεται μέσα στις κορυφαίες όχι μόνο στο ελληνικό, αλλά και στο παγκόσμιο μουσικό στερέωμα!

Να σημειώσουμε ότι το «Μόνο» είχε μελοποιήσει πρώτος ο Γιάννης Σπανός το 1968 στην «Ανθολογία Β'» όπου το τραγούδησε ο Γιάννης Πουλόπουλος, ενώ το «Βράδυ» ερμήνευσε το Νοέμβριο του 1983 και η Δήμητρα Γαλάνη στο δίσκο της «Ατέλειωτος δρόμος».

Παραγωγός του άλμπουμ ήταν ο Γιώργος Μητρόπουλος, η ηχογράφηση έγινε στο στούντιο PDR με ηχολήπτη τον Νώντα Αντωνόπουλο και το remixing από τον Πάνο Δράκο.

Τα τραγούδια του δίσκου
Βράδυ
Χαμόγελο
Άνοιξη
Νύχτα
Σε παλιό συμφοιτητή
Παιδικό
Το φεγγαράκι απόψε
Σα δέσμη από τριαντάφυλλα
Τα γράμματά σου
Κριτική
Η πεδιάς και το νεκροταφείον
Πεθαίνοντας

Παρασκευή, 9 Ιουλίου 2010

Ουράνης Κώστας: Θλιμμένο Τρυφερό Στρουθίον...


Ο Κωσταντίνος Ουράνης ή Κώστας Νιάρχος όπος ήταν το πραγματικό του όνομα ή όπως το άλλαξε ο ίδιος, Νέαρχος, γεννήθηκε το 1890 στη Κωνσταντινούπολη.
Ο πατέρας του Νικόλας καταγόταν από τη Κουνουπιά της Κυνουρίας κι η μητέρα του Αγγελική Γιαννούση από το Λεωνίδιο.
Στο Λεωνίδιο έζησε τα παιδικά του χρόνια και τελείωσε το δημοτικό σχολείο.
Στη συνέχεια φοίτησε στο Γυμνάσιο Ναυπλίου, κατόπιν πήγε στη Κωνσταντινούπολη όπου συνέχισε στη Ροβέρτειο Σχολή και στο ιδιωτικό Λύκειο Χατζηχρήστου απ' όπου αποφοίτησε.
Σ' ηλικία 18 χρονών ήρθε στην Αθήνα όπου εργάστηκε για λίγο στην εφημερίδα "ΑΚΡΟΠΟΛΗ".
Κατόπιν, έφυγε στο εξωτερικό για σπουδές τις οποίες παραμέλησε λόγω της μεγάλης του αγάπης στα ταξίδια.
Ενώ βρισκόταν στο Παρίσι, αρρώστησε από φυματίωση και με συμβουλή των γιατρών παρέμεινε δύο χρόνια στο Νταβός της Ελβετίας.
Εκεί γνώρισε τη Πορτογαλίδα Μανουέλα Σαντιάγκο και τη παντρεύτηκε, όπου μετά από λίγα χρόνια χώρισαν.
Στη συνέχεια ξαναπαντρεύτηκε με τη συγγραφέα και κριτικό Ελένη Νεγρεπόντη (γνωστή και με το ψευδώνυμο Αλκης Θρύλος).
Το 1920 διορίστηκε γενικός πρόξενος στη Λισαβόνα και το 1924 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα εξασκώντας τη δημοσιογραφία σα χρονογράφος, συντάκτης, ανταποκριτής ή έκτακτος απεσταλμένος.
Υπήρξε διευθυντής της εφημερίδας "ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΛΟΓΟΣ" και τακτικός συνεργάτης στις εφημερίδες "ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ", "ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΒΗΜΑ" και ταυτόχρονα στον "ΕΘΝΙΚΟ KΗΡΥΚΑ" της Αμερικής.
Σαν ανταποκριτής και δημοσιογράφος ταξίδεψε σ' όλο το κόσμο και μ' αναφορά τα ταξίδια του έγραψε ταξιδιωτικά βιβλία.
Παράλληλα αντιμετώπιζε προβλήματα με τη μόνιμα κλονισμένη υγεία του.
Ασχολήθηκε με τη ποίηση και με τη ταξιδιωτική κυρίως πεζογραφία.
Η κατάσταση τής υγείας του ποιητή επιδεινώθηκε μετά τη κατοχή.
Από τότε, χρειάστηκε να νοσηλευθεί κατά καιρούς στο Σανατόριο Παπανικολάου, στα Μελίσσια Αττικής.
Στο Σανατόριο αυτό πέθανε στις 12 Ιουλίου 1953 από καρδιακή προσβολή.
Ο Κώστας Ουράνης ήταν ποιητής & πεζογράφος & απ' τους πρώτους και πιο χαρακτηριστικούς εκπροσώπους της σχολής του ρομαντισμού.
Επίσης έγραψε διηγήματα, κριτικές μελέτες, μικρές πρόζες και δοκίμια, με ξεχωριστή επίδοση σε θέματα των εικαστικών τεχνών.
Τέλος ασχολήθηκε με τη μετάφραση ξένων έργων.
Το πρώτο του ποίημα (εμπνευσμένο από την καταστροφή της Αγχιάλου) το έγραψε σε ηλικία 14 χρονών, όταν φοιτούσε στη Ροβέρτειο Σχολή.
Πρωτοεδημοσίευσε ποιήματά του τον Δεκέμβριο του 1908 στο περιοδικό "ΕΛΛΑΣ".


Στη συνέχεια συνεργάστηκε με το "Ημερολόγιον Ελλάδος" και μ' ένα μεγάλο αριθμό περιοδικών:

"Δάφνη", "Νουμάς", "Καλλιτέχνης", "Γράμματα" και "Νέα Ζωή" της Αλεξάνδρειας, "Νέοι", "Μούσα", "Παναθήναια", (Αμερικής), "Μπουκέτο", "Οικογένεια", "Ημερολόγιο Του Μπουκέτου", "Κυριακή Του Ελεύθέρου Βήματος", "Ελληνικά Γράμματα", "Πειθαρχία", "Νέα Εστία", "Σήμερα", "Νεοελληνικά Γράμματα", "Ορίζοντες", στη "Φιλολογική Πρωτοχρονιά".

Επίσης έγραψε και στις εφημερίδες:

"Ακρόπολις", "Νέα Ελλάς", "Ελεύθερος Τύπος", "Ελεύθερος Λόγος", "Δημοκρατία", "Ελεύθερον Βήμα", "Πρωία", "Αθηναϊκά Νέα", "Η Καθημερινή" κ.α.

Το έργο του Κ. Ουράνη αποτελείται κύρια από τις ποιητικές συλλογές:

"Σαν Όνειρα" (1909), "Spleen" (1912) και "Νοσταλγίες" (1920), την κριτική μελέτη "Κάρολος Μπωντλαίρ" (Αλεξάνδρεια 1918), τα ταξιδιωτικά βιβλία "Sol y Sombra" (1934), "Σινά, Το Θεοβάδιστον Όρος" (1944), "Γλαυκοί Δρόμοι" (1947), "Ταξίδια Στην Ελλάδα" (1949) και τη μυθιστορηματική βιογραφία "Αχιλλεύς Παράσχος".

Μερικά Ποιηματά του είναι τα εξής:
Η Αγάπη, Φθινοπωρινό Πάρκο, Ζωή, Της Αγάπης, Το Κορίτσι Των Δεκατριών Χρονών, Ερωτικό, Ταξίδι Στα Κύθηρα, Ένα Καράβι Φεύγει..., Η Ζωντανή Νεκρή, Δον Κιχώτης, Τελευταία Σχεδιάσματα, Θα Πεθάνω Ένα Πένθιμο Του Φθινοπώρου Δείλι...,


Θα Πεθάνω Ένα Πένθιμο Του Φθινοπώρου Δείλι...

Θα πεθάνω ένα πένθιμο του φθινόπωρου δείλι
μες στη κρύα μου κάμαρα, όπως έζησα, μόνος,
στη στερνή αγωνία μου τη βροχή θε ν' ακούω
και τον κούφιο τον θόρυβο π' ανεβάζει ο δρόμος.
Θα πεθάνω ένα πένθιμο του φθινόπωρου δείλι
μέσα σ' επιπλα ξένα και σε σκόρπια βιβλία,
θα με βρουν στο κρεβάτι μου.
Θα 'ρθει ο αστυνόμος θα με θάψουν σαν άνθρωπο που δεν είχε ιστορία.
Απ' τους φίλους που παίζαμε πότε-πότε χαρτιά
θα ρωτήσει κανένας τους έτσι απλά: -"Τον Ουράνη
μη τον είδε κανείς; Εχει μέρες που χάθηκε!..."
Θ' απαντήσει άλλος παίζοντας: -"Μ' αυτός έχει πεθάνει".
Μια στιγμή θα κοιτάξουνε ο καθένας τον άλλον,
θα κουνήσουν περίλυπα και σιγά το κεφάλι,
θε να πουν: -"Τ' ειν' ο άνθρωπος!... Χτες ακόμα ζούσε!"
Και βουβά το παιγνίδι τους θ' αρχινίσουνε πάλι.
Κάποιος θα 'ναι συνάδελφος στα "ψιλά" που θα γράψει
πως: "Προώρως απέθανεν ο Ουράνης στη ξένη,
νέος γνωστός εις τους κύκλους μας, πούχε κάποτ' εκδόσει
συλλογή με ποιήματα πολλά υποσχομένη".
Κι αυτός θάναι ο στερνός της ζωής μου επιτάφιος.
Θα με κλάψουνε βέβαια μόνο οι γέροι γονιοί μου
και θα κάνουν μνημόσυνο με περίσσιους παπάδες
όπου θα 'ν' όλοι οι φίλοι μου κι ίσως οι οχτροί μου.
Θα πεθάνω ένα πένθιμο του φθινόπωρου δείλι
σε μια κάμαρα ξένη στο πολύβοο Παρίσι,
και μια Κίττυ θαρρώντας πως τη ξέχασα γι' άλλη
θα μου γράψει ένα γράμμα και νεκρό θα με βρίσει.

(Λέγετε ότι αυτό το ποιήμα ο Κώστας Ουράνης το ειχε γράψει για την πρώτη του γυναίκα που είχε γνωρίση στο Παρίση)