Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2011

Μάσκες - Σάββατο 31 Οκτώβρη (ποίηση Γιώργου Σεφέρη)

Στίχοι: Γιώργος Σεφέρης
Μουσική: Μάσκες
Πρώτη εκτέλεση: Μάσκες



Ήτανε βράδυ στο ποτάμι
κι η νύχτα με μαβιά παλάμη
ξέπλεκε κάθε της πλοκάμι
μες στο νερό που πόντιζε τη βαριά μας καρδιά

Ήταν το βράδυ ένα μετάξι
και στην ψυχή είχε βάλει τάξη
η σκέψη που όλα τα 'σωσε προτού να γεννηθούν

Κάποτε ανάβαν παραθύρια
κάποτε γέρναν τα γιοφύρια
και τα μουντά κι άναρθρα κτίρια
μας έδειχναν πως οι καρδιές χαλνούν ότι ποθούν

Μείναμε μόνοι δίχως γνώμη
ίσως μας πείραξε το ρόμι
που η νύχτα μητριά μας ποτίζει πυκνό
και μες στους δρόμους τα φανάρια
χορεύανε τρελά, σαν ζάρια

Πότε γοργά και πότε ανάρια
που κάποιο χέρι πέταγε λευκά απ' τον ουρανό

Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2011

Νικόλας Άσιμος - Ουλαλούμ (ποίηση Γιάννη Σκαρίμπα)

Στίχοι: Γιάννης Σκαρίμπας
Μουσική: Νικόλας Άσιμος
Πρώτη εκτέλεση: Νικόλας Άσιμος
Άλλες ερμηνείες: Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Σωτηρία Λεονάρδου, Διονύσης Τσακνής και πολλοί άλλοι.

Η εκτέλεση αυτή περιέχεται στον δίσκο ''Το φανάρι του Διογένη'' που κυκλοφόρησε για δεύτερη φορά μετά το θάνατο του Νικόλα το 1989. Το 1987 στον δίσκο με τον ίδιο τίτλο είναι λίγο διαφορετικό.



'Ήταν σα να σε πρόσμενα κυρά,
απόψε που δεν έπνεε όξω ανάσα,
κι έλεγα: Θα 'ρθει απόψε απ' τα νερά, κι από τα δάσα!

Θα 'ρθει αφού φλετράει μου η ψυχή
αφού σπαρά το μάτι μου σαν ψάρι,
και θα μυρίζει φώτα [ήλιο] και βροχή το νιο φεγγάρι!...

Και να, το κάθισμά σου συγυρνώ,
στολνώ την κάμαρά μου αγριομέντα,
και να μαζί σου κιόλας αρχινώ, χρυσή, κουβέντα.

Πως να... θα μείνει ο κόσμος με το "μπα"
που μ' έλεγε τρελόν, πως είχες γίνει καπνός
και - τάχας - σύγνεφα θαμπά, προς τη σελήνη...

Νύχτωσε και δε φάνηκες εσύ...
Κίνησα να σε βρω στο δρόμο - ωϊμένα! -
μα σκούνταφτες (όπου εσκούνταφτα), χρυσή, κ' εσύ με μένα!...

Τόσο πολύ μ' αγάπησες, κυρά,
που άκουγα διπλά τα βήματα μου!
πάταγα γω - στραβός - μες στα νερά; κ' εσύ κοντά μου!...

Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2011

Μπλε - Θα σημάνουν οι καμπάνες (ποίηση Γιάννη Ρίτσου)

Μπλε - Θα Σημάνουν Οι Καμπάνες


Μουσική : Μίκης Θεοδωράκης
Ποιήση : Γιάννης Ρίτσος
Φωνή : Τζώρτζια Κεφαλά
Album : Best Of 1996 - 2009


Το ιστορικό τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου «Θα σημάνουν οι Καμπάνες» επέλεξαν οι ΜΠΛΕ και με την έγκριση του μεγάλου συνθέτη προχώρησαν σε μια (με όλη τη σημασία της λέξεως) διασκευή δίνοντας τον ήχο τους και τη δική τους αισθητική στο κλασσικό αυτό έργο του οποίου το νόημα παραμένει πάντα επίκαιρο.

Kυκλοφόρήσει αρχές Μαρτίου από την MINOS EMI μέσα στο διπλό album του συγκροτήματος το οποίο περιλαμβάνει επιλογές τους από τα έξι album που έχουν κυκλοφορήσει από το 1996 έως σήμερα, καθώς και ένα νέο τους τραγούδι.

Η διασκευή ήταν αφιερωμένη στη μνήμη του Γιάννη Ρίτσου καθώς το 2009 συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από τη γέννησή του.

Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2011

Domenica - H φωνή (ποίηση Ναπολέοντα Λαπαθιώτη)


Οι Domenica έχουν μελοποιήσει πολλά ποιήματα των δύο καταραμένων ποιητών Ναπολέοντα Λαπαθιώτη και Μήτσου Παπανικολάου.
Μία από τις καλύτερες μελοποιήσεις που έχουν κάνει είναι το ποίημα "Η φωνή" του Λαπαθιώτη,ένα τραγούδι από το δίσκο "Μέσα στη βουή του δρόμου"(2002),σε μουσική Δημήτρη Κανελλόπουλου και ερμηνεία Δημήτρη Κανελλόπουλου και Άδας Σεραϊδάρη.


Η φωνή
Μέσα στο κάθε μου τραγούδι ,
που μοιάζει πάντα να πονεί,
κι είναι σαν άρρωστο λουλούδι,
- σαλεύει πάντα μια φωνή,

φωνή που αν φαίνεται έτσι ξένη
κι έτσι κλεισμένη στη χαρά,
μα σ' όλα τα μεγάλα μπαίνει,
με τα μικρά της τα φτερά,
και σ' όλα, γύρω, βρίσκει ταίρι,
και μ' όλα τ' άφθαστα μιλεί,
κι όλα τα ανείπωτα τα ξέρει
- κι ας είναι τόσο χαμηλή ...

Κι αν, όμως, σ' όλα βρίσκει ταίρι,
κι όλα τα βλέπει καθαρά,
μοιάζει καλύτερα να ξέρει
τον πόνο, παρά τη χαρά ...

Μέσα στο κάθε μου τραγούδι,
Που μοιάζει πάντα να πονεί
- σαν το χυμό μες στο λουλούδι,
σαλεύει πάντα μια φωνή,

που ανίσως και το ζωντανεύει,
σαν το χυμό του λουλουδιού,
θαρρείς και δεν μπορεί ν' ανέβει,
σα να' ναι ανήμπορου παιδιού ...

Γιατ' είμαστε σαν κάποια ρόδα,
πεσμένα μες στην παγωνιά,
- ρόδα, που τά' λιωσε μια ρόδα,
καθώς περνούσε στη γωνιά,

που αν και κομμένα, κι όλο χώμα,
και κυλισμένα καταγής,
δεν ξέρω τι θυμίζει ακόμα,
πως ήταν άνθη της αυγής ...


Γραμμένο στις 23.5.1935, σύμφωνα με το χειρόγραφο, που προσθέτει ότι ήταν σχεδόν έτοιμο από πολύ καιρό. Δημοσιεύτηκε τον ίδιο χρόνο στη Νέα Εστία και συμπεριλήφθηκε στην έκδοση του 1939.

Τετάρτη, 7 Σεπτεμβρίου 2011

Μαρία Βουμβάκη - Στρατιώτης ποιητής (Ποίηση Μίλτου Σαχτούρη)



Στίχοι: Μίλτος Σαχτούρης
Μουσική: Μαρία Βουμβάκη
Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Βουμβάκη




Δεν έχω γράψει ποιήματα
μέσα σε κρότους
μέσα σε κρότους
κύλησε η ζωή μου.

Την μιαν ημέρα έτρεμα,
την άλλην ανατρίχιαζα
μέσα στο φόβο,
μέσα στο φόβο
πέρασε η ζωή μου.

Δεν έχω γράψει ποιήματα,
δεν έχω γράψει ποιήματα,
μόνο σταυρούς
σε μνήματα
καρφώνω.

Κυριακή, 4 Σεπτεμβρίου 2011

Υπόγεια Ρεύματα - Ο όρθρος των ψυχών (ποίηση Ι.Γρυπάρη)


άλμπουμ Παραλογές (1995)
μουσική: Υπόγεια Ρεύματα
ποίηση: Ιωάννης Γρυπάρης



Τ' αστέρια τρεμοσβήνουνε κι η νύχτα είναι λίγη
Με φως χλωμό και άρρωστο οι κάμποι αντιφεγγίζουν
Κι ολόγυρά του όπου στραφεί το μάτι του ξανοίγει
Εδώ κορμιά εκεί κορμιά στρωμένα να μαυρίζουν

Φίλους κι εχθρούς ο θάνατος σ' ένα τραπέζι σμίγει
Όπου τα αγρίμια ακάλεστα με πείνα τριγυρίζουν
Χαρά στον όπου γλίτωσε, χαρά στον που 'χει φύγει
Μα όσους το βόλι εξέσκισε κοράκια ξανασκίζουν

Κι άξαφνα ορθός ο σαλπιχτής πηδάει ο λαβωμένος
Στριγκή φωνή και σπαραχτή η σάλπιγγα του βγάζει
Που λες τον ίδιο της χαλκό και όχι αυτιά σπαράζει
Μα δεν ξυπνάει στο ορθρινό κανένας πεθαμένος

Μόν' τα κοράκια φεύγουνε κοπαδιαστά σαν να 'ναι
Των σκοτωμένων οι ψυχές που στα ουράνια πάνε