Βραδινές Νοσταλγίες

Ομορφιά..

2012-01-22T17:14:00.000+02:00

Την ομορφιά που κλείνω μέσα μου,

Κανείς ποτέ δε θα τη νιώσει.
Κι αν την πληγώσει θά ΄ναι ανίδεος,
Κι ούτε γι΄αυτό θα μετανιώσει..

Μαρία Πολυδούρη

Γυναίκα..

2012-01-22T17:05:00.000+02:00

"Η γυναίκα είναι ο καθρέφτης μας.

Είναι το πλάσμα που μπορούμε να πούμε ότι το αγαπάμε στο έπακρο και το μισούμε το ίδιο στο

έπακρο ταυτόχρονα, όπως με το ίδιο σκεπτικό λέμε ότι εμπεριέχουμε το Σατανά και το Θεό''.

ΠΑΥΛΟΣ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ..

Το Λιθαράκι Της Αγάπης..

2012-01-22T16:59:00.002+02:00

Όλοι έχουμε & τρέφουμε μέσα μας
λίγο περισσότερη αγάπη για κάποιων

άλλο συγκεκριμένο άνθρωπο / πρόσωπο.

Ενα μικρό λιθαράκι, που μπορεί να το
έχουμε & να καίει για χρόνια μέσα μας..

Για πάντα.

Αρκεί ο άλλος να το καταλάβει (με τις κινήσεις που κάνουμε να του το δείχνουμε συνεχώς) ο,τι ακόμα τον αγαπάμε..

Κι ο,τι μπορούμε να τον περιμένουμε όσα χρόνια & αν χρειαστεί.
Αρκεί ποτέ να μην δώσει έστω & μια μικρή αφορμή να σβήσει αυτό.
Γιατί αν συμβεί αυτό, το λιθαράκι που τρέφουμε μπορεί να σπάσει & να χαθεί μια για πάντα..

BF >"<

Οι Πράξεις..

2012-01-22T16:51:00.001+02:00

Ποτέ Μην Κάνεις Ο,τι Δεν Θα Ήθελες Να Σε Κάνουν Οι Άλλοι,

Γιατί Η Ζωή Είναι Πολύ Μυστήριος Τροχός & Γυρίζει Πάντα Μπούμερανγκ,

Κι Σίγουρα Θα Λουστείς Κάποια Στιγμή "Μέσα Στο Πέρασμα Του Χρόνου"

Όλα Αυτά Που Έκανες & Ας Μην Το Επιδιώκουν Οι Άλλοι..

BF >"<

Το Κλέψιμο Της Ψυχής

2012-01-22T16:14:00.002+02:00

Πως Ζητάς Απ Τον Άλλο

"Να Σου Χαρίσει Ένα Χαμόγελό Του?

Ένα Του Δάκρυ?

Να Σου Μιλήσει?

Να Σε Εμπιστευτεί?

Να Σου Ανοίξει Τις Πτυχές Της Ψυχής Του?

Να Μοιραστεί Μαζί Σου Τις Σκέψεις Του?

Να Μην Φοβάται?

Να Μην Χαθεί?"

Όταν Εσύ Εκμεταλλεύεσαι & Του Κλέβεις Το Χαμόγελό, Το Δάκρυ, Τις Λέξεις,

Την Εμπιστοσύνη Που Σε Έχει Δείξει, Την Σκέψη, Την Ψυχή Του & Χάνεσαι,

Αφήνοντάς & Βυθίζοντας Τον Πάλι Μέσα Στο Άπειρο Κενό,

Φοβισμένο & Πληγωμένο,

Χωρίς Όλα Αυτά..

Butterfly >"<

ΛΕΥΚΟ ΡΟΔΟ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ (Για Την Γλυκιά Μου Μανούλα)

2012-01-08T14:08:00.010+02:00

Απολάμβανες το φως του ήλιου

και το παιχνίδι με τις δροσοσταλίδες της βροχής.

Χάριζες το άρωμά σου απλόχερα

και πρόσφερες ακόμα και τα πέταλά σου

στους περαστικούς.

Φιλοξενούσες τις μέλισσες, τις πεταλούδες

και κάθε άλλον που ήθελε να γευτεί το νέκταρ σου

και να ξαποστάσει απ’ το ταξίδι.

Κι όταν φύτρωσαν τα τέσσερα φύλλα σου

αφοσιώθηκες σ’ αυτά

και τους έδωσες τόσα,

όσα κανένα άλλο άνθος

δεν είχε δώσει στα δικά του.

Κι ύστερα ένα αόρατο χέρι απλώθηκε

και σ’ έκοψε βάναυσα απ’ τη ρίζα.

Τα πέταλά σου έπεσαν

και τα φύλλα σου μαράθηκαν

απ’ την αβάσταχτη θλίψη.

Τέτοια αδικία δεν είχε ξαναδεί η πλάση.

Ω, λευκό ρόδο,

το άρωμά σου θα ευωδιάζει πάντοτε στον αέρα

και θα ευφραίνει τις καρδιές μας

καθώς θα στολίζεις τον Κήπο του Ουρανού.

Ν.Γ. Λυκομήτρος

Η Έννοια Του "Νοιάζομαι"..

2012-01-08T13:52:00.003+02:00

..Ο Άνθρωπος Χρειάζεται Κάποιον Που Να Τον Νοιάζεται,

Έστω Και Ένα,

Φθάνει Να Νοιάζεται Πραγματικά Και Δεν Μιλάω Για Μεγάλες Εξάρσεις.

Μιλάω Για Μικροπράγματα,

Για Μικρές Χειρονομίες Που Δείχνουν Ενδιαφέρον..

Λέο Μπουσκάλια

Μάσκες - Σάββατο 31 Οκτώβρη (ποίηση Γιώργου Σεφέρη)

2011-09-26T22:26:00.001+03:00

Στίχοι: Γιώργος Σεφέρης
Μουσική: Μάσκες
Πρώτη εκτέλεση: Μάσκες

Ήτανε βράδυ στο ποτάμι
κι η νύχτα με μαβιά παλάμη
ξέπλεκε κάθε της πλοκάμι
μες στο νερό που πόντιζε τη βαριά μας καρδιά

Ήταν το βράδυ ένα μετάξι
και στην ψυχή είχε βάλει τάξη
η σκέψη που όλα τα 'σωσε προτού να γεννηθούν

Κάποτε ανάβαν παραθύρια
κάποτε γέρναν τα γιοφύρια
και τα μουντά κι άναρθρα κτίρια
μας έδειχναν πως οι καρδιές χαλνούν ότι ποθούν

Μείναμε μόνοι δίχως γνώμη
ίσως μας πείραξε το ρόμι
που η νύχτα μητριά μας ποτίζει πυκνό
και μες στους δρόμους τα φανάρια
χορεύανε τρελά, σαν ζάρια

Πότε γοργά και πότε ανάρια
που κάποιο χέρι πέταγε λευκά απ' τον ουρανό

Lost Bodies - Ιθάκη (ποίηση Κωνσταντίνου Καβάφη)

2011-09-16T19:19:00.001+03:00

Η γνωστή "Ιθάκη" του Κωνσταντίνου Καβάφη, με το ιδιαίτερο στυλ των "Χαμένων Κορμιών".

Νικόλας Άσιμος - Ουλαλούμ (ποίηση Γιάννη Σκαρίμπα)

2011-09-12T00:42:00.003+03:00

Στίχοι: Γιάννης Σκαρίμπας
Μουσική: Νικόλας Άσιμος
Πρώτη εκτέλεση: Νικόλας Άσιμος
Άλλες ερμηνείες: Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Σωτηρία Λεονάρδου, Διονύσης Τσακνής και πολλοί άλλοι.

Η εκτέλεση αυτή περιέχεται στον δίσκο ''Το φανάρι του Διογένη'' που κυκλοφόρησε για δεύτερη φορά μετά το θάνατο του Νικόλα το 1989. Το 1987 στον δίσκο με τον ίδιο τίτλο είναι λίγο διαφορετικό.

'Ήταν σα να σε πρόσμενα κυρά,

απόψε που δεν έπνεε όξω ανάσα,

κι έλεγα: Θα 'ρθει απόψε απ' τα νερά, κι από τα δάσα!

Θα 'ρθει αφού φλετράει μου η ψυχή

αφού σπαρά το μάτι μου σαν ψάρι,

και θα μυρίζει φώτα [ήλιο] και βροχή το νιο φεγγάρι!...

Και να, το κάθισμά σου συγυρνώ,

στολνώ την κάμαρά μου αγριομέντα,

και να μαζί σου κιόλας αρχινώ, χρυσή, κουβέντα.

Πως να... θα μείνει ο κόσμος με το "μπα"

που μ' έλεγε τρελόν, πως είχες γίνει καπνός

και - τάχας - σύγνεφα θαμπά, προς τη σελήνη...

Νύχτωσε και δε φάνηκες εσύ...

Κίνησα να σε βρω στο δρόμο - ωϊμένα! -

μα σκούνταφτες (όπου εσκούνταφτα), χρυσή, κ' εσύ με μένα!...

Τόσο πολύ μ' αγάπησες, κυρά,

που άκουγα διπλά τα βήματα μου!

πάταγα γω - στραβός - μες στα νερά; κ' εσύ κοντά μου!...

Μπλε - Θα σημάνουν οι καμπάνες (ποίηση Γιάννη Ρίτσου)

2011-09-11T13:11:00.002+03:00

Μπλε - Θα Σημάνουν Οι Καμπάνες

Μουσική : Μίκης Θεοδωράκης
Ποιήση : Γιάννης Ρίτσος
Φωνή : Τζώρτζια Κεφαλά
Album : Best Of 1996 - 2009

Το ιστορικό τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου «Θα σημάνουν οι Καμπάνες» επέλεξαν οι ΜΠΛΕ και με την έγκριση του μεγάλου συνθέτη προχώρησαν σε μια (με όλη τη σημασία της λέξεως) διασκευή δίνοντας τον ήχο τους και τη δική τους αισθητική στο κλασσικό αυτό έργο του οποίου το νόημα παραμένει πάντα επίκαιρο.

Kυκλοφόρήσει αρχές Μαρτίου από την MINOS EMI μέσα στο διπλό album του συγκροτήματος το οποίο περιλαμβάνει επιλογές τους από τα έξι album που έχουν κυκλοφορήσει από το 1996 έως σήμερα, καθώς και ένα νέο τους τραγούδι.

Η διασκευή ήταν αφιερωμένη στη μνήμη του Γιάννη Ρίτσου καθώς το 2009 συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από τη γέννησή του.

Domenica - H φωνή (ποίηση Ναπολέοντα Λαπαθιώτη)

2011-09-08T03:35:00.003+03:00

Οι Domenica έχουν μελοποιήσει πολλά ποιήματα των δύο καταραμένων ποιητών Ναπολέοντα Λαπαθιώτη και Μήτσου Παπανικολάου.

Μία από τις καλύτερες μελοποιήσεις που έχουν κάνει είναι το ποίημα "Η φωνή" του Λαπαθιώτη,ένα τραγούδι από το δίσκο "Μέσα στη βουή του δρόμου"(2002),σε μουσική Δημήτρη Κανελλόπουλου και ερμηνεία Δημήτρη Κανελλόπουλου και Άδας Σεραϊδάρη.

Η φωνή

Μέσα στο κάθε μου τραγούδι ,
που μοιάζει πάντα να πονεί,
κι είναι σαν άρρωστο λουλούδι,
- σαλεύει πάντα μια φωνή,

φωνή που αν φαίνεται έτσι ξένη
κι έτσι κλεισμένη στη χαρά,
μα σ' όλα τα μεγάλα μπαίνει,
με τα μικρά της τα φτερά,

και σ' όλα, γύρω, βρίσκει ταίρι,
και μ' όλα τ' άφθαστα μιλεί,
κι όλα τα ανείπωτα τα ξέρει
- κι ας είναι τόσο χαμηλή ...

Κι αν, όμως, σ' όλα βρίσκει ταίρι,
κι όλα τα βλέπει καθαρά,
μοιάζει καλύτερα να ξέρει
τον πόνο, παρά τη χαρά ...

Μέσα στο κάθε μου τραγούδι,
Που μοιάζει πάντα να πονεί
- σαν το χυμό μες στο λουλούδι,
σαλεύει πάντα μια φωνή,

που ανίσως και το ζωντανεύει,

σαν το χυμό του λουλουδιού,
θαρρείς και δεν μπορεί ν' ανέβει,
σα να' ναι ανήμπορου παιδιού ...

Γιατ' είμαστε σαν κάποια ρόδα,
πεσμένα μες στην παγωνιά,
- ρόδα, που τά' λιωσε μια ρόδα,
καθώς περνούσε στη γωνιά,

που αν και κομμένα, κι όλο χώμα,
και κυλισμένα καταγής,
δεν ξέρω τι θυμίζει ακόμα,
πως ήταν άνθη της αυγής ...

Γραμμένο στις 23.5.1935, σύμφωνα με το χειρόγραφο, που προσθέτει ότι ήταν σχεδόν έτοιμο από πολύ καιρό. Δημοσιεύτηκε τον ίδιο χρόνο στη Νέα Εστία και συμπεριλήφθηκε στην έκδοση του 1939.

Μαρία Βουμβάκη - Στρατιώτης ποιητής (Ποίηση Μίλτου Σαχτούρη)

2011-09-07T19:06:00.001+03:00

Στίχοι: Μίλτος Σαχτούρης
Μουσική: Μαρία Βουμβάκη
Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Βουμβάκη

Δεν έχω γράψει ποιήματα
μέσα σε κρότους
μέσα σε κρότους
κύλησε η ζωή μου.

Την μιαν ημέρα έτρεμα,
την άλλην ανατρίχιαζα
μέσα στο φόβο,
μέσα στο φόβο
πέρασε η ζωή μου.

Δεν έχω γράψει ποιήματα,
δεν έχω γράψει ποιήματα,
μόνο σταυρούς
σε μνήματα
καρφώνω.

Πουλικάκος-Socos - Ο μαθητευόμενος της οδύνης (ποίηση Νίκου Εγγονόπουλου)

2011-09-05T10:11:00.002+03:00

album: Πουλικάκος-Socos - - H Ύδρα Των Πουλιών (2010)
ποίηση: Νίκος Εγγονόπουλος

Υπόγεια Ρεύματα - Ο όρθρος των ψυχών (ποίηση Ι.Γρυπάρη)

2011-09-04T02:42:00.000+03:00

άλμπουμ Παραλογές (1995)

μουσική: Υπόγεια Ρεύματα

ποίηση: Ιωάννης Γρυπάρης

Τ' αστέρια τρεμοσβήνουνε κι η νύχτα είναι λίγη

Με φως χλωμό και άρρωστο οι κάμποι αντιφεγγίζουν

Κι ολόγυρά του όπου στραφεί το μάτι του ξανοίγει

Εδώ κορμιά εκεί κορμιά στρωμένα να μαυρίζουν

Φίλους κι εχθρούς ο θάνατος σ' ένα τραπέζι σμίγει

Όπου τα αγρίμια ακάλεστα με πείνα τριγυρίζουν

Χαρά στον όπου γλίτωσε, χαρά στον που 'χει φύγει

Μα όσους το βόλι εξέσκισε κοράκια ξανασκίζουν

Κι άξαφνα ορθός ο σαλπιχτής πηδάει ο λαβωμένος

Στριγκή φωνή και σπαραχτή η σάλπιγγα του βγάζει

Που λες τον ίδιο της χαλκό και όχι αυτιά σπαράζει

Μα δεν ξυπνάει στο ορθρινό κανένας πεθαμένος

Μόν' τα κοράκια φεύγουνε κοπαδιαστά σαν να 'ναι

Των σκοτωμένων οι ψυχές που στα ουράνια πάνε

Παύλος Παυλίδης - Περαστικές (ποίηση Κ. Ουράνη)

2011-08-23T00:36:00.001+03:00

ποίηση: Κώστας Ουράνης

μουσική: Παύλος Παυλίδης

Γυναίκες που σας είδα σ' ένα τραίνο

τη στιγμή που ξεκινούσε γι' άλλα μέρη

γυναίκες που σας είδα σ' άλλου χέρι

με γέλιο να περνάτε ευτυχισμένο

γυναίκες στα μπαλκόνια να κοιτάτε

στο κενό μ' ένα βλέμμα ξεχασμένο,

ή από ένα πλοίο σαλπαρισμένο

μ'ένα μαντήλι αργό να χαιρετάτε

όπως βαδίζω μοναχός στην παραλία

κάτι παράξενα απογεύματα και κρύα,

νομίζω πως σας έχω εδώ μαζί μου

γυναίκες που περάσατε μια ώρα

απ' τη ζωή μου μέσα και που τώρα

μακρυά έχετε πάρει την ψυχή μου!

(Γυναῖκες ποὺ σᾶς εἶδα σ᾿ ἕνα τραῖνο

τὴ στιγμὴ ποὺ κινοῦσε γι᾿ ἄλλα μέρη·

γυναῖκες ποὺ σᾶς εἶδα σ᾿ ἄλλου χέρι

μὲ γέλιο νὰ περνᾶτε εὐτυχισμένο·

γυναῖκες, σὲ μπαλκόνια νὰ κοιτᾶτε

στὸ κενὸ μ᾿ ἕνα βλέμμα ξεχασμένο,

ἢ ἀπὸ ἕνα πλοῖο σαλπαρισμένο

μ᾿ ἕνα μαντήλι ἀργὰ νὰ χαιρετᾶτε:

νὰ ξέρατε μὲ πόση νοσταλγία,

στὰ δειλινὰ τὰ βροχερὰ καὶ κρύα,

σᾶς ξαναφέρνω στὴν ἀναμνησή μου,

γυναῖκες, ποὺ περάσατε μίαν ὥρα

ἀπ᾿ τη ζωή μου μέσα -καὶ ποὺ τώρα

κρατᾶτε μου στὰ ξένα τὴν ψυχή μου!)

ΠΟΙΕΙΝ - Παρουσίαση των ποιητών: Σ. ΠΑΣΤΑΚΑ - Σ.ΑΡΑΒΑΝΗ - Γ.ΖΕΛΙΑΝΑΙΟY

2011-03-07T23:00:00.001+02:00

Η offart παρουσιάζει τους ποιητές:

ΣΩΤΗΡΗ ΠΑΣΤΑΚΑ
ΣΠΥΡΟ ΑΡΑΒΑΝΗ
ΓΙΑΝΝΗ ΖΕΛΙΑΝΑΙΟ

μουσική επιμέλεια: DR. Crash

Τρίτη 8 Μαρτίου 2011
Stage
ΛΑΡΙΣΑ
ώρα έναρξης: 21:30
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟΣ

Φανταστικοί Ήχοι - Ο δρόμος δεν έχει αλλαγή (ποίηση Γιώργου Σεφέρη)

2011-03-05T15:56:00.002+02:00

"Κλείνω τα μάτια γυρεύοντας το μυστικό συναπάντημα των νερών
κράτησα τη ζωή μου ψιθυριστά μέσα στην απέραντη σιωπή
Δεν ξέρω πια να μιλήσω, μήτε να συλλογιστώ
ψίθυροι
σαν την ανάσα του κυπαρισσιού τη νύχτα εκείνη
κράτησα τη ζωή μου, κράτησα τη ζωή μου ταξιδεύοντας
κράτησα τη ζωή μου ψιθυριστά μέσα στην απέραντη σιωπή
ο δρόμος αυτός δεν τελειώνει, δεν έχει αλλαγή

όσο γυρεύεις να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια

ο δρόμος

δεν έχει αλλαγή"

cut-up απο το ποίημα "Επιφάνια" του Γιώργου Σεφέρη, 1937

Εκδήλωση για τον Νίκο Καββαδία

2011-02-21T10:32:00.000+02:00

Οι οργανωτές καλούν κάθε πνευματικό άνθρωπο, να παρακολουθήσει την εκδήλωση για το Νίκο Καββαδία αλλά και τις άλλες που θα ακολουθήσουν. Ο πολιτισμός είναι εκείνος που ανεβάζει και χαρίζει ανθρωπιά στον άνθρωπο.

Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου · 7:00 μ.μ.

Εργαστήριο Καλών Τεχνών Γλυφάδας

Ανδρέα Παπανδρέου 129, 1ος όροφος.

Γλυφάδα

Ένας Νέγρος Θερμαστής Απο Το Τζιμπουτί(O Willy)

2011-02-20T09:57:00.005+02:00

Κατερίνα Γώγου - Άσπρη (ερμηνεία/μελοποίηση: Gaia)

2011-02-18T21:42:00.001+02:00

Άσπρη (Κατερίνα Γώγου, Το ξύλινο παλτό - 1982)

ερμηνεία/μελοποίηση: Gaia (Γεωργία Βεληβασάκη/Κώστας Αθυρίδης)

http://www.velivasaki.gr

Παρουσίαση των ποιημάτων του Σωτήρη Κακίση

2011-02-15T22:37:00.000+02:00

Την Τρίτη 1η Μαρτίου στις 20.00 στο ABOUT: (Μιαούλη 18, Ψυρρή) παρουσιάζονται τα νέα ποιήματα του Σωτήρη Κακίση, η διπλή συλλογή «Μισό Νησί» και «Δεν Βλέπω την Ώρα» (Εκδόσεις Ερατώ). Για τον Σωτήρη Κακίση θα μιλήσει ο Φώτης Μπατσίλας, ενώ ποιήματά του θα διαβάσει ο ίδιος και ο Φοίβος Δεληβοριάς.

Ο Σωτήρης Κακίσης γεννήθηκε το 1954 στην Αθήνα. Έχει εκδώσει δεκαοκτώ ποιητικές συλλογές. Επίσης μετέφρασε και εξέδωσε τα άπαντα της Σαπφώς, του Αλκαίου και του Ηρώνδα, καθώς και Προυστ, Θέρμπερ, Κολλόντι, Γκόρυ, Μπάουμ, Λιούις Κάρολ και τα άπαντα του Γούντυ Άλλεν. Δημοσίευσε διηγήματα, δοκίμια, κόμικ, αυτοβιογραφικά κείμενα. Από το 1979 δημοσιογραφεί, ειδικευόμενος στις συνεντεύξεις και στα αθλητικά. Στον κινηματογράφο έχει γράψει δύο σενάρια με τον Γιώργο Πανουσόπουλο, το "Μ'Αγαπάς? " (1989) και το "Μιά Μέρα τη Νύχτα" (1999), καθώς και με τη Βανέσσα Ζουγανέλη για τη μικρού μήκους ταινία «Τζίνα Ντοστογιέφσκι» (2007). Έχει γράψει σενάρια και για την τηλεόραση, όπου έχει παρουσιάσει κι ο ίδιος εκπομπές, όπως και στο ραδιόφωνο. Ως στιχουργός έχει γράψει τραγούδια για πολλούς δίσκους ("Τα Κόκκινα Πατίνια", "Σαπφώ", "Γλυκόξινο Κρασί", "Ανίσχυρα Ψεύδη", "Η Πίσω Πόρτα", “Para-phrases” κ.α.). Η διασκευή του της "Μήδειας" του Ευριπίδη παρουσιάστηκε στο Κρατικό Θέατρο της Νορβηγίας. Ποιήματα και διηγήματά του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, στα αγγλικά και στα ιταλικά.

Διονύσης Καψάλης

2011-01-28T12:56:00.007+02:00

Ο Διονύσης Καψάλης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1952.
Σπούδασε κλασική και αγγλική φιλολογία στις Η.Π.Α. και νεοελληνική φιλολογία στο Λονδίνο, όπου δίδαξε για δύο χρόνια.
Έχει δημοσιεύσει ποιητικά βιβλία, δοκίμια, ποιητικές μεταφράσεις, άρθρα, μελέτες και βιβλιοκρισίες σε διάφορα περιοδικά και εφημερίδες.
Από το 1986 ως το 1997 εργάστηκε ως υπεύθυνος εκδόσεων στο Βιβλιοπωλείον της Εστίας.
Από το Σεπτέμβριο του 1998 εργάζεται στο Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, όπου, από το Νοέμβριο του 1999, κατέχει τη θέση του διευθυντή.

Εργογραφία - Ποίηση:

*Τα μύρτα του φωτός. Αθήνα, Πλέθρον, 1978. Σελ.: 37
*Με μια τρελή σοδειά. Αθήνα, Άγρα, 1979. Σελ.: 48
*Βιβλίο πρώτο. Αθήνα, Άγρα, 1982. Σελ.: 40.
*Τέσσερα. Αθήνα, Άγρα, 1983. Σελ.: 16.
*Ακόμη μια φορά. Αθήνα, Άγρα, 1986. Σελ.: 96.
*Δίγαμα. Αθήνα, Άγρα, 1988. Σελ.: 32.
*Τριώδιο [με τους Ηλία Λάγιο και Γιώργο Κοροπούλη]. Αθήνα, Άγρα, 1991. Σελ.: 16.
*Υπό κλίμακα. Αθήνα, Άγρα, 1991. Σελ.: 24.
*Ανθοδέσμη [συλλογικό]. Αθήνα, Άγρα, 1993. Σελ.: 112.
*Αισθηματική αγωγή. Αθήνα, Άγρα, 1993. Σελ.: 40.
*Μέρες αργίας. Αθήνα, Άγρα, 1995. Σελ.: 24.
*Τετραλογία. Αθήνα, Άγρα, 1997. Σελ.: 104.
*Προσωπογραφία [ποίηση –θέατρο]. Αθήνα, Άγρα, 1998. Σελ.: 80.
*Από λεπτότατη οδύνη. Αθήνα, Άγρα, 2003. Σελ.: 72.
*Στον τάφο του Καβάφη. Αθήνα, Άγρα, 2003. Σελ.: 40.

Δοκίμια:

*Για μια κριτική των κοινωνικών επιστημών [συλλογικό]. Αθήνα, Κριτική, 1996. Σελ.: 439.
*Τα μέτρα και τα σταθμά. Αθήνα, Άγρα, 1998. Σελ.: 224.
*Προσωπογραφία [λεύκωμα –θέατρο]. Αθήνα, Άγρα, 1998. Σελ.: 40.
*Οι οφειλές της ανάγνωσης. Αθήνα, Νήσος, 2000. Σελ.: 305.
*Η συνάφεια με τα πράγματα. Αθήνα, Ύψιλον, 2001. Σελ.: 126.
*Στον καιρό. Αθήνα, Άγρα, 2002. Σελ.: 288.
*Κωστής Παλαμάς, ο ποιητής και ο κριτικός [συλλογικό]. Αθήνα, Μεσόγειος, 2007. Σελ.: 422.

Επιμέλειες:

*Jean Starobinski, Τρεις μανίες. Αθήνα, Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 1992. Σελ.: 125.
*Είκοσι τέσσερις γλύπτες τιμούν τον δάσκαλό τους. Αθήνα, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, 2002. Σελ.: 81.
*Ειρήνη Οράτη, Έλληνες χαράκτες στον εικοστό αιώνα. Αθήνα, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, 2003. Σελ.: 125.
*Βίκτωρ Θ. Μελάς, Οι άτλαντες των Μερκάτορ – Χόντιους. Αθήνα, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, 2003. Σελ.: 45.
*Αιγαίου περίπλους [συλλογικό]. Αθήνα, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, 2003. Σελ.: 53.

Μεταφράσεις:

*Kobayashi Issa & Matsuo Bashõ, Δεκαέξι χαϊκού του Issa και τέσσερα του Basho. Αθήνα, Άγρα, 1987. Σελ.: 16.
*William Shakespeare, Ρωμαίος και Ιουλιέττα. Αθήνα, Πατάκης, 1996. Σελ.: 166. ISBN: 960-360-690-1, ISBN-13: 978-960-360-690-1
*William Shakespeare, 25 σονέτα. Αθήνα, Άγρα, 1998. Σελ.: 63.
ISBN: 960-325-273-5, ISBN-13: 978-960-325-273-3
*Με τον τρόπο του Καβάφη [συλλογικό]. Αθήνα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 1999. Σελ.: 62.
ISBN: 960-7779-10-Χ, ISBN-13: 978-960-7779-10-6
*Samuel Taylor Coleridge, Παγωνιά τα μεσάνυχτα. Αθήνα, Άγρα, 2002. Σελ.: 19.
ISBN: 960-325-452-5, ISBN-13: 978-960-325-452-2
*Matsuo Bashõ, Ο κόσμος της πάχνης. Αθήνα, Άγρα, 2004. Σελ.: 39.
ISBN: 960-325-524-6, ISBN-13: 978-960-325-524-6
*Emily Dickinson, Το μέγα ύδωρ. Αθήνα, Άγρα, 2004. Σελ.: 47.
ISBN: 960-325-542-4, ISBN-13: 978-960-325-542-0
*Πίνδαρος, Ολυμπιόνικοι. Αθήνα, Εφημερίδα "Ελεύθερος Τύπος", 2008. Σελ: 149.

Παρακάτω θα δούμε μερικά μελοποιημένα ποιήματα του:

*Είναι πολύ νωρίς - Νίκος Ξυδάκης
*Ηριδανός - Νίκος Ξυδάκης
*Ιλισός - Νίκος Ξυδάκης
*Μέρες αργίας - Διάφανα Κρίνα
*Μια φίλη - Μιχάλης Νικολούδης
*Περσεφόνη - Δημήτρης Παπαδημητρίου
*Στάλσιμο - Δημήτρης Παπαδημητρίου
*Το καρυδότσουφλο - Γιώργος Χατζηπιερης

Ενδελέχεια - Αν νοσταλγώ (ποιήση Κ. Ουράνη)

2011-01-23T21:01:00.000+02:00

Ποίηση: Κώστας Ουράνης
Μουσική: Δημήτρης Μητσοτάκης
Ερμηνεία: Ενδελέχεια
Δίσκος: Στα σύνορα της μέρας

Αν νοσταλγώ - δεν είναι εσάς, αγάπες περασμένες
Και τις στιγμές τις ευτυχείς μαζί σας που έχω ζήσει!
- Τα ρόδα σας τα μάρανα στα χέρια μου και τώρα
Μέσα στης μνήμης το παλιό βιβλίο
Τα' χω κλείσει.

Μα είναι κάποιες άγνωστες, περαστικές γυναίκες
Που μια στιγμή σταυρώνανε το βλέμμα τους μαζί μου!
- Τέτοιες, που μείναν ο γλυκύς κι ανέφικτος μου πόθος,
ενώ - ποιος ξέρει! - θ' άλλαζαν για πάντα τη ζωή μου! ...

κι είδα - μακρυά - τα φώτα τους τ' άπειρα να χορεύουν
[που ήταν σαν να με φώναζαν, που ήταν σαν να μου γνεύουν!]
και που το πλοίο προσπέρασε, πλέοντας στο σκοτάδι

Μωβάστρο - Ερωτικό τραγούδι (ποιήση Αθ. Κούρτης)

2011-01-23T20:50:00.000+02:00

μωβάστρο - Pub Corral A' (2007)

ποίηση: Αθ.Κούρτης

"Les Eluard" live @ six D.O.G.S (2/1/2011)

2011-01-02T03:01:00.001+02:00

"6 Eluards Live"
Μία σειρά έξι ποιημάτων από την συλλογή «Το ανοιχτό βιβλίο», του Paul Eluard (εκδόσεις Gallimard 1947), μελοποιημένα από τον Μίκη Θεοδωράκη.

Ένα από τα νεανικά έργα του συνθέτη, αρχικά ξαφνιάζει τον ακροατή καθώς είναι εντελώς διαφορετικού ύφους απ’ όλο το υπόλοιπο έργο του που το μεγαλύτερο μέρος του κοινού γνωρίζει.
Μαρτυρεί την επιρροή που δέχτηκε από συνθέτες όπως ο Debussy, ο Ravel, ο Poulenc, σε ένα από τα πρώτα του ταξίδια του στο Παρίσι όπου μελοποίησε αυτά τα ποιήματα, τον Μάρτιο του 1958. Η επανάσταση των σουρρεαλιστών ήταν ακόμη ζωντανή στις συνειδήσεις των καλλιτεχνών και διανοούμενων του Παρισιού.

Ο λόγος του Paul Eluard, εξαιρετικά διεισδυτικός, δημιουργεί εντυπωσιακές εικόνες και ανακλά μέσα μας τα έργα των μεγάλων ζωγράφων και κινηματογραφιστών της εποχής. Στην βάση την ελευθερίας της έμπνευσης και της έκφρασης, επιδιώξαμε συνειδητά να δημιουργήσουμε νέες γέφυρες/ερεθίσματα στον ακροατή/θεατή του 21ου αιώνα.

Ο λόγος του Eluard αντικατοπτρίζεται στην ανορθόδοξη χρήση των μουσικών οργάνων αλλά και στην ταυτόχρονη ηλεκτρονική επεξεργασία ήχου και εικόνας. Ambient ηχητικά τοπία και αυτοσχεδιασμοί συνδιαλέγονται με το αυθεντικό κείμενο (για πιάνο και φωνή),του Θεοδωράκη, σε μία σύνθεση αντιθέσεων.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Φένια Παπαδόδημα – τραγούδι
Τάνια Γιαννούλη – πιάνο
Γιώργος Παλαμιώτης – processed fretless bass
Spyweirdos – electronics
Άρης Μιχαλόπουλος – visuals

Κυριακή 2 Ιανουαρίου 2011
six D.O.G.S
Αβραμιώτου 6-8, Μοναστηράκι - AΘΗΝΑ

ώρα έναρξης: 9:30 μ.μ.

Δημήτρης Μητσοτάκης και οι Ευδαίμονες - Μαραμπού (Ποίηση Ν. Καββαδία)

2010-12-17T03:06:00.000+02:00

O Δημήτρης Μητσοτάκης και οι Ευδαίμονες σε μια διασκευή του "Μαραμπού" (Ν. Καββαδίας, Μ. Κωχ), ζωντανά από την παρουσίαση του πρώτου τους δίσκου "Ευδαίμονες" (Λύρα) στον συναυλιακό χώρο του Ιανού.

Ποίηση Καβάφη

2010-12-11T11:47:00.005+02:00

Ο ∆ημήτρης Παπαϊωάννου σκηνοθετεί έναν νέο κύκλο τραγουδιών της Λένας Πλάτωνος (φωτογραφία), βασισμένο σε 13 ποιήματα του Καβάφη, στο «Παλλάς» (Βουκουρεστίου 5, τηλ. 210-3213.100) στις 21.00 και 23.00.
Εισιτήρια: 25, 30, 35 ευρώ.
Εως 12 ∆εκεμβρίου.

ΕΚΔΉΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΝΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ

2010-12-09T23:16:00.012+02:00

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

Έξη χρόνια μετά την ποιητική συλλογή του Η Πόρτα Της Πηνελόπης ο Μάνος Ελευθερίου κυκλοφορεί τον Νοητό Λύκο.
Ο τίτλος του παραπέμπει σε μία ευχή του Ιωάννου Χρυσοστόμου.
Πρόκειται για ένα μεγάλο, συνθετικό, ομοιοκατάληκτο ποίημα που καταγράφει την ολιγόλεπτη επίσκεψη του ποιητή στον Άδη ακλουθώντας τον Άγγελό του.
Όταν επιστρέφει, καταλαβαίνει ότι όλα ήταν απλώς της φαντασίας του καθότι
Και Κάτω Κόσμος είναι πάντα η Σμύρνη.
Πλαστήρας. Βενιζέλος. Το Γουδί.
Στο Αίμα η Βασιλεύουσα. Κοφίνι με τ’ άπλυτα της Γής.
Το κομποσκοίνι. Ο Αυτοκράτωρ πίσω απ’ το ναδίρ.
Ο Σολωμός κι ο Κάλβος. Η Σελήνη.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΝΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ

Ο Μάνος Ελευθερίου γεννήθηκε στην Ερμούπολη Σύρου 12 Μαρτίου 1938.
Έχει εκδώσει μυθιστορήματα, ποιητικές συλλογές, τόμους με πεζά, λευκώματα και τέσσερις τόμους για το «Θέατρο στην Ερμούπολη τον 20ό αιώνα, 1901 – 1921», καθώς και την ανθολογία Ερμούπολη, Μια πόλη στην λογοτεχνία (ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, 2004).
Τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος 2005 για το μυθιστόρημά του
Ο Καιρός Των Χρυσανθέμων (ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, 2004).
Ως στιχουργός έχει στο ενεργητικό του περίπου 400 τραγούδια και έχει συνεργαστεί με όλους σχεδόν τους έλληνες συνθέτες.
Από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ έχουν κυκλοφορήσει τα μυθιστορήματά του Η Γυναίκα Που Πέθανε Δυο Φορές (2006), Άνθρωπος Στο Πηγάδι (2008), η συλλογή διηγημάτων του Η Μελαγχολία Της Πατρίδας Μετά Της Ειδήσεις Των Οκτώ (2007), καθώς και η διήγηση Ο Γέρος Χορευτής (2010).

Ο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΟΛΟΓΩΝ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ

ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΑΝΤΙΛΟΓΟ

ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ “ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ”

ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ – ΠΟΙΗΤΗ

ΜΑΝΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ

ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2010 ΣΤΗΣ 8:00 Μ. Μ.,

ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΤΟΥ ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΙΚΉ ΣΥΛΛΟΓΉ

Ο ΝΟΗΤΟΣ ΛΥΚΟΣ

"Μια έμμετρη αφήγηση,

η κατάδυση του καλλιτέχνη στον Άδη,

όπου έρχεται αντιμέτωπος

με τους εφιάλτες του,

τους φόβους και τις αγωνίες του.."

ΚΑΙ ΣΥΝΟΜΙΛΕΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ.

Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΘΑ ΠΛΑΙΣΙΩΘΕΙ ΜΟΥΣΙΚΑ ΑΠΟ ΜΑΘΗΤΕΣ

ΤΟΥ ΜΟΥΣΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΟΥΣΙΚΟΥΣ:

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ (ΤΡΑΓΟΥΔΙ),

ΣΤΡΑΤΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ ( ΠΙΑΝΟ),

ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΖΑΜΟΥΡΑΝΗΣ (ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ).

ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ

2010-12-05T09:01:00.005+02:00

στον Ανδρέα Κ.

Τόσες ώρες γυρνούσες γύρω απ’ τον ανθό της καρδιάς μου σαν μέλισσα και δεν έλεγες να μου αποκαλύψεις το μυστικό σου.

Αφού ήξερες πως θα έδειχνα κατανόηση, γιατί δυσκολεύτηκες τόσο να με εμπιστευτείς;

Μέσα σ’ ένα σύννεφο καπνού και με τη μυρωδιά του αλκοόλ στην ατμόσφαιρα, έβγαλες τη μάσκα σου και με άφησες να δω τα σημάδια στο πρόσωπό σου.

Τελικά δεν ήταν τόσο αποκρουστικά όσο νόμιζες.

Στο δρόμο της επιστροφής ανεβήκαμε μαζί την ανηφόρα αδιαφορώντας για τα βλέμματα των περαστικών.

Ένιωσα πως χαμογέλασες.

Τα χείλη σου είχαν τα χρώματα του ουράνιου τόξου.

Νικόλαος Γ. Λυκομήτρος

ΜΟΥΣΙΚΟΠΟΙΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ ΤΑΣΟ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗ (5/12/2010)

2010-12-05T00:18:00.000+02:00

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 5 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΠΕΙΡΕΣ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΜΟΥΣΙΚΟΠΟΙΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ ΤΑΣΟΥ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΛΛΟΠΟΙΗΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ.ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΩ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΜΑΣ ΤΙΜΗΣΕΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΨΕΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΚΑΙ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΠΟΥ ΑΝΑΥΛΙΖΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΙΗΤΗ..ΘΑ ΘΕΛΑΜΕ ΠΟΛΥ ΝΑ ΠΑΡΕΒΡΕΘΕΙΤΕ,ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΕΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΟΜΟΡΦΑ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ..

Συμμετέχουν: Μάρκος Δεληγιάννης, Μαντώ Ζέρβα (τραγούδι), Γιάννης Χριστοφορίδης (πιάνο), Νεκτάριος Μαλογρίδης (μπουζούκι), Μανώλης Ζέρβας (κιθάρα, τραγούδι)

Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2010
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΠΕΙΡΕΣ ΝΕΑΣ ΜΑΚΡΗΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 'ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ'

Λ.Μαραθώνος 26, Αθήνα

ώρα: 8:30 μ.μ.

Είσοδος ελεύθερη.

ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ!!!!

Καλειδοσκόπιο - Μηδέν και Άπειρο (2005)

2010-11-20T22:38:00.001+02:00

Οι Καλειδοσκόπιο ειναι στην ουσια οι Purple Overdose με την προσθηκη της Λετίνας Πισπίνη στα πληκτρα,και η δουλεια αυτην ηχογραφηθηκε μεσα σε διαστημα τριων ημερων τον μαιο του 1998 στο Studio Pop.

Η ποιοτητα των Purple Overdose ειναι παγκοσμιως γνωστη, αναμφισβητητα απο τις καλυτερες μπαντες στον ψυχεδελικο ηχο εκει εξω, κι εδω παιζουν στα κλασικα τους υψηλα επιπεδα

Το album κυκλοφορησε σε 100 τεμαχια.

πηγή: http://00i00.blogspot.com/

Download

16 και 17 Νοέμβρη 1973 - Γιάννης Ρίτσος

2010-11-17T01:34:00.001+02:00

Αθήνα 16 Νοεμβριου 1973

Ωραία παιδιά, με τα μεγάλα μάτια σαν εκκλησίες χωρίς στασίδια.
Ωραία παιδιά, δικά μας, με τη μεγάλη θλίψη των αντρείων,
Αψήφιστοι, όρθιοι στα προπύλαια, στον πέτρινο αέρα,
Έτοιμο χέρι, έτοιμο μάτι, - πως μεγαλώνει
το μπόι, το βήμα και η παλάμη του ανθρώπου;

17 Νοεμβρίου 1973

Βαρειά σιωπή, διάτρητη απ΄ τους πυροβολισμούς,

πικρή πολιτεία,

αίμα, φωτιά, η πεσμένη πόρτα, ο καπνός, το ξύδι-

ποιος θα πει : περιμένω απ΄ το μέσα μαύρο;

Μικροί σκοινοβάτες με τα μεγάλα παπούτσια

μ΄ έναν επίδεσμο φωτιά στο κούτελο

κόκκινο σύρμα, κόκκινο πουλί,

και το μοναχικό σκυλί στ΄ αποκλεισμένα προάστια

ενώ χαράζει η χλωμότερη μέρα πίσω

απ΄ τα καπνισμένα αγάλματα

κι ακούγεται ακόμη η τελευταία κραυγή διαλυμένη

στις λεωφόρους.

Πάνω απ΄ τα τανκς, μέσα στους σκόρπιους πυροβολισμούς

πως μπορείτε λοιπόν να κοιμάστε;

πηγή: Τεϊοποτείον

Νάνος Βαλαωρίτης - Κατάσταση Πολιορκίας

2010-11-13T15:59:00.002+02:00

Πολιορκούμεθα λοιπόν

Πολιορκούμεθα από ποιον

Από σένα κι από μένα απ’ τον τάδε και τον δείνα

Πολιορκούμεθα στενά

Από σύνορα, τελωνεία, ελέγχους διαβατηρίων, την Ιντερπόλ, τη στρατιωτική

Αστυνομία, τα τανκς, τη ρητορεία, τη βλακεία,

Απ’ τα παράσημα, τις στολές, τους εκφωνηθέντας λόγους

Τις υποσχέσεις, τις ψευτιές, την κουτοπονηριά

Τη δήθεν αγανάκτηση των ιθυνόντων, την υποκρισία

Την τηλεόραση, τη ραδιοφωνία, τα σαπούνια, τ’ απορρυπαντικά

Τις διαφημίσεις, τον τουρισμό, τα οργανωμένα ταξίδια, τις κρουαζιέρες

Τις γκαζιέρες, τα ψυγεία, τις κατασκηνώσεις, τους προσκόπους,

Τ’ άρθρα για την εκπαίδευση, την πολυκοσμία, τη σκόνη, τις ποιητικές συλλογές

Την έλλειψη ύδατος, τα λιπάσματα, τα νεύρα, την κακή χώνεψη, τη φαλάκρα,

Τους εφοπλιστές, το ποδόσφαιρο, τα λεωφορεία, την ακρίβεια, τις παθήσεις

Της σπονδυλικής στήλης, τη γραφειοκρατία, την καθυστέρηση, τις διαβεβαιώσεις,

Τις κριτικές, την εκκλησία, τα βασανιστήρια, τους καιροσκόπους,

Την υποψία, τους κατατρεγμούς, το φόβο, τη θρασύτητα, τους διαγωνισμούς

Καλλονής, την έλλειψη χρημάτων, την έλλειψη δικαιωμάτων, πολιορκούμεθα από τους βάναυσους

Τους άναρθρους, από τις μαύρες σκέψεις μας. Από τον εαυτό μας

Κι απ’ ό,τι άλλο βάλει ο νους σας πολιορκούμεθα στενά.

Νάνος Βαλαωρίτης

πηγή: Τεϊοποτείον

Ἀνάμνηση ἀπ᾿ τὸν Ταΰγετο

2010-11-07T09:23:00.005+02:00

Ἔστηνε ἡ Ἄνοιξη τὴν προτομή μου
σὲ μικροὺς λόφους εἰρήνης,
ἔλαμπε καθισμένο στὸ ραβδί μου ἕνα πουλὶ ἀπὸ φῶς
κ᾿ ἔβρεχε ἰριδισμοὺς στὰ πρόβατα τὸ αἰώνιο σέλας τῆς ἀγάπης.
Μὲς στὴ σιωπή, τὸ θαλασσὶ φλοίβησμα τοῦ αἱματός μου
ἀνάδινε τὸν ἦχο τοῦ ἀδραχτιοῦ τῆς μητέρας μου,
ποὺ ὕφαινε στῶν σταχτιῶν τὸ πράσινο καὶ τὸ λευκὸ μαλλὶ τοῦ αὐγερινοῦ.
Μικρὸς Ἑωσφόρος τοῦ φωτὸς στοῦ Εὐρώτα τὶς ροδοδάφνες,
ἔπαιρνα δίπλα τὰ βουνὰ βρεγμένος ἀπὸ τὸ φεγγάρι
μὲ δυὸ ἄσπρους κρίνους στὴν καρδιά,
μ᾿ ἑφτὰ σημαῖες στὰ χείλη,
κι ἀπάνω ἀπὸ τῶν γερακιῶν τὶς ἀτελεύτητες μοναξιὲς
ἐπόπτευα τὸ σύμπαν, θησαυρίζοντας τοπία
κι ἀλλοτινὰ φῶτα στὴ μνήμη μου.

Νικηφόρος Βρεττάκος

Υπόγεια Ρεύματα - Federico Garcia Lorca (ποίηση Ν.Καββαδία)

2010-11-05T03:15:00.001+02:00

Ένα μοναδικό κομμάτι σε ποίηση Νίκου Καββαδία από τη συνεργασία του Θάνου Μικρούτσικου με τα Υπόγεια Ρεύματα.

Στίχοι: Νίκος Καββαδίας

Ανέμισες για μια στιγμή το μπολερό
και το βαθύ πορτοκαλί σου μεσοφόρι
Αύγουστος ήτανε δεν ήτανε θαρρώ
τότε που φεύγανε μπουλούκια οι σταυροφόροι

Παντιέρες πάγαιναν του ανέμου συνοδειά
και ξεκινούσαν οι γαλέρες του θανάτου
στο ρογοβύζι ανατριχιάζαν τα παιδιά
κι ο γέρος έλιαζε, ακαμάτης, τ'αχαμνά του

Του ταύρου ο Πικάσο ρουθούνιζε βαριά
και στα κουβέλια τότε σάπιζε το μέλι
τραβέρσο ανάποδο, πορεία προς το βοριά
τράβα μπροστά, ξοπίσω εμείς και μη σε μέλει

Κάτω απ' τον ήλιο αναγαλιάζαν οι ελιές
και φύτρωναν μικροί σταυροί στα περιβόλια
τις νύχτες στέρφες απομέναν οι αγκαλιές
τότες που σ' έφεραν, κατσίβελε, στη μπόλια

Ατσίγγανε κι αφέντη μου με τι να σε στολίσω;
φέρτε το μαυριτάνικο σκουτί το πορφυρό
στον τοίχο της Καισαριανής μας φέραν από πίσω
κι ίσα ένα αντρίκειο ανάστημα ψηλώσαν το σωρό.

Κοπέλες απ' το Δίστομο, φέρτε νερό και ξύδι
κι απάνω στη φοράδα σου δεμένος σταυρωτά
σύρε για κείνο το στερνό στην Κόρδοβα ταξίδι
μέσα απ' τα διψασμένα της χωράφια τα ανοιχτά

Βάρκα του βάλτου ανάστροφη
φτενή δίχως καρένα
σύνεργα που σκουριάζουνε σε γύφτικη σπηλιά
σμάρι κοράκια να πετάν στην ερήμην αρένα
και στο χωριό να ουρλιάζουνε τη νύχτα εφτά σκυλιά.

Αγνή Τέχνη και... Εκλογές!

2010-11-04T11:54:00.002+02:00

Μια υπέροχη ΒΡΑΔΙΑ ΠΟΙΗΣΗΣ με ΔΩΡΕΑΝ ΕΙΣΟΔΟ διοργανώνει το Καλλιτεχνικό στέκι (Μπενάκη 5 Ιστορικό Κέντρο, ΚΑΛΑΜΑΤΑ) την Παρασκευή 5 Νοεμβρίου στις 8:00μ.μ.

Η ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΕΞΗΣ:
Σε καιρούς 1)καθημερινής ψηφοθηρικής κοροιδίας από το 90% των υποψηφίων, 2)κοινωνικής-πολιτισμικής-οικονομικής κρίσης
Η ΑΓΝΗ ΚΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΓΙΑΤΡΙΚΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ.

Ωχρά Σπειροχαίτη - Οι στίχοι (ποίηση Κ. Καρυωτάκη)

2010-11-01T03:37:00.002+02:00

Μουσική: Ωχρά Σπειροχαίτη

Στίχοι: Καρυωτάκης Κώστας

Οι στίχοι

Δικά μου οι στίχοι απ' το αίμα μου παιδιά
μιλούνε μα τα λόγια σαν κομμάτια
τα δίνω απ' την ίδια μου την καρδιά
σαν δάκρυα τους τα δίνω απ' τα μάτια

Πηγαίνουν με χαμόγελο πικρό

αφού τη ζωή ανιστορίζω τόσο

ήλιο και μέρα κι ήλιο τους φορώ

ζώνη να τα 'χουν όταν θα νυχτώσω

Το γέλιο του απαλότερου σκοπού

το πάθος μάταια χύνω του φλαούτου

είμαι γι αυτούς ανίδεος ρήγας που

έχασε την αγάπη του λαού του

Πηγαίνουν με χαμόγελο πικρό

αφού τη ζωή ανιστορίζω τόσο

ήλιο και μέρα κι ήλιο τους φορώ

ζώνη να τα 'χουν όταν θα νυχτώσω

Και ρεύουνε και λιώνουν και ποτέ

δεν παύουνε σιγά σιγά να κλαίνε

αλλού κοιτώντας διάβαινε θνητέ

λήθη το πλοίο σου φέρε μου να πλένε

Πηγαίνουν με χαμόγελο πικρό

αφού τη ζωή ανιστορίζω τόσο

ήλιο και μέρα κι ήλιο τους φορώ

ζώνη να τα 'χουν όταν θα νυχτώσω

Κώστας Καρυωτάκης 1896 – 1928

2010-10-29T14:54:00.007+03:00

Ποιητής και πεζογράφος, ίσως η σημαντικότερη λογοτεχνική φωνή, που ανέδειξε η γενιά του '20 και από τους πρώτους, που εισήγαγαν στοιχεία του μοντερνισμού στην ελληνική ποίηση.
Επηρέασε πολλούς από τους κατοπινούς ποιητές (Σεφέρης, Ρίτσος, Βρεττάκος) και με την αυτοκτονία του δημιούργησε φιλολογική μόδα, τον Καρυωτακισμό, που πλημμύρισε τη νεοελληνική ποίηση.
Γεννήθηκε στην Τρίπολη στις 30 Οκτωβρίου 1896 και ήταν γιός του νομομηχανικού Γεωργίου Καρυωτάκη από τη Συκιά Κορινθίας και της Κατήγκως Σκάγιαννη από την Τρίπολη.
Ήταν ο δευτερότοκος της οικογένειας.
Είχε μία αδελφή ένα χρόνο μεγαλύτερή του, τη Νίτσα, και έναν αδελφό μικρότερο, το Θάνο, που γεννήθηκε το 1899 και σταδιοδρόμησε ως τραπεζικός υπάλληλος.
Λόγω της εργασίας τού πατέρα του, η οικογένειά του αναγκαζόταν να αλλάζει συχνά τόπο διαμονής.
Έζησαν στη Λευκάδα, την Πάτρα, τη Λάρισα, την Καλαμάτα, το Αργοστόλι, την Αθήνα (1909-1911) και τα Χανιά, όπου έμειναν ως το 1913.
Από τα εφηβικά του χρόνια δημοσίευε ποιήματά του σε παιδικά περιοδικά, ενώ το όνομά του αναφέρεται και σε διαγωνισμό διηγήματος του περιοδικού «Διάπλαση των Παίδων».
Σε ηλικία 17 ετών ερωτεύεται την Χανιώτισσα Άννα Σκορδύλη, μια σχέση που θα τον σημαδέψει.
Το 1917 αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών με λίαν καλώς.
Στην αρχή επιχείρησε να ασκήσει το επάγγελμα του δικηγόρου, ωστόσο η έλλειψη πελατείας τον ώθησε στην αναζήτηση θέσης δημοσίου υπαλλήλου.
Διορίστηκε στη Νομαρχία Θεσσαλονίκης, ενώ μετά την οριστική απαλλαγή του από τον Ελληνικό Στρατό για λόγους υγείας, τοποθετήθηκε σε διάφορες δημόσιες υπηρεσίες, μεταξύ των οποίων οι νομαρχίες Σύρου, Άρτας και Αθήνας.
Απεχθανόταν τη δουλειά του και δεν ανεχόταν την κρατική γραφειοκρατία, εξού και οι πολλές μεταθέσεις του.
Η πρώτη ποιητική συλλογή του «Ο Πόνος των Ανθρώπων και των Πραγμάτων», δημοσιεύτηκε το Φεβρουάριο του 1919 και δεν έλαβε ιδιαίτερα θετικές κριτικές.
Τον ίδιο χρόνο εξέδωσε το σατιρικό περιοδικό «Η Γάμπα», η κυκλοφορία του οποίου όμως απαγορεύτηκε έπειτα από έξι τεύχη κυκλοφορίας.
Η δεύτερη συλλογή του, υπό τον τίτλο «Νηπενθή», εκδόθηκε το 1921,
Την ίδια περίοδο συνδέθηκε με την ποιήτρια Μαρία Πολυδούρη, συνάδελφό του στη Νομαρχία Αττικής, παρόλο που δεν είχε ξεχάσει την πρώτη αγάπη, την Άννα Σκοδρύλη, η οποία στο μεταξύ είχε παντρευτεί.
Η Πολυδούρη του προτείνει να παντρευτούν, παρότι γνώριζε ότι έπασχε από σύφιλη.
Το 1924 ταξίδεψε στο εξωτερικό και επισκέφθηκε την Ιταλία και τη Γερμανία.
Το Δεκέμβριο του 1927 εκδόθηκε η τελευταία ποιητική συλλογή του, με τίτλο «Ελεγεία και Σάτιρες».
Το Φεβρουαρίου του 1928 αποσπάστηκε στην Πάτρα και λίγο αργότερα στην Πρέβεζα.
Η αλληλογραφία του με συγγενείς του την περίοδο αυτή αναδεικνύει την απόγνωση του Καρυωτάκη για την επαρχιακή ζωή και τη μικρότητα της τοπικής κοινωνίας.
Στις 20 Ιουλίου πήγε στο Μονολίθι και αποπειράθηκε επί δέκα ώρες να αυτοκτονήσει, προσπαθώντας μάταια να πνιγεί.
Την επόμενη μέρα (21 Ιουλίου) αγόρασε ένα περίστροφο κι επισκέφτηκε ένα καφενείο της Πρέβεζας.
Αφού πέρασε λίγες ώρες μόνος του καπνίζοντας, πήγε σε μια παρακείμενη παραλία, τον Άγιο Σπυρίδωνα και έθεσε τέλος στη ζωή του κάτω από έναν ευκάλυπτο.

Στην τσέπη του η αστυνομία βρήκε ένα σημείωμα, που εξηγούσε τους λόγους της αυτοκτονίας του:
«Είναι καιρός να φανερώσω την τραγωδία μου. Το μεγαλύτερό μου ελάττωμα στάθηκε η αχαλίνωτη περιέργειά μου, η νοσηρή φαντασία και η προσπάθειά μου να πληροφορηθώ για όλες τις συγκινήσεις, χωρίς τις περσότερες να μπορώ να τις αισθανθώ.
Τη χυδαία, όμως, πράξη που μου αποδίδεται τη μισώ.
Εζήτησα μόνο την ιδεατή ατμόσφαιρά της, την έσχατη πικρία.
Ούτε είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος για το επάγγελμα εκείνο.
Ολόκληρο το παρελθόν μου πείθει γι' αυτό.
Κάθε πραγματικότης μου ήταν αποκρουστική.
Είχα τον ίλιγγο του κινδύνου.
Και τον κίνδυνο που ήρθε τον δέχομαι με πρόθυμη καρδιά.
Πληρώνω για όσους, καθώς εγώ, δεν έβλεπαν κανένα ιδανικό στη ζωή τους, έμειναν πάντα έρμαια των δισταγμών τους ή εθεώρησαν την ύπαρξή τους παιχνίδι χωρίς ουσία.
Τους βλέπω να έρχονται ολοένα περισσότεροι μαζί με τους αιώνες.
Σ' αυτούς απευθύνομαι.
Αφού εδοκίμασα όλες τις χαρές!!! είμαι έτοιμος για έναν ατιμωτικό θάνατο.
Λυπούμαι τους δυστυχισμένους γονείς μου, λυπούμαι τα αδέλφια μου.
Αλλά φεύγω με το μέτωπο ψηλά.
Ήμουν άρρωστος. Σας παρακαλώ να τηλεγραφήσετε, για να προδιαθέσει την οικογένειά μου, στο θείο μου Δημοσθένη Καρυωτάκη, οδός Μονής Προδρόμου, πάροδος Αριστοτέλους, Αθήνας.

[Υ.Γ.] Και για ν' αλλάξουμε τόνο.
Συμβουλεύω όσους ξέρουν κολύμπι να μην επιχειρήσουνε ποτέ να αυτοκτονήσουν δια θαλάσσης.
Όλη νύχτα απόψε, επί δέκα ώρες, εδερνόμουν με τα κύματα.
Ήπια άφθονο νερό, αλλά κάθε τόσο, χωρίς να καταλάβω πώς, το στόμα μου ανέβαινε στην επιφάνεια.
Ορισμένως, κάποτε, όταν μου δοθεί η ευκαιρία, θα γράψω τις εντυπώσεις ενός πνιγμένου.

Εκτός από το ποιητικό του έργο, ο Καρυωτάκης έγραψε επίσης πεζά, ενώ μας άφησε και μεταφράσεις ξένων λογοτεχνών.
Ποιήματά του έχουν μελοποιήσει συνθέτες και συγκροτήματα, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, τα «Υπόγεια Ρεύματα», η Λένα Πλάτωνος, ο Μίμης Πλέσσας, ο Γιάννης Σπανός, ο Γιάννης Γλέζος και ο Νίκος Ξυδάκης.
Η ποίηση του Καρυωτάκη δεν έχει ίχνος φιλολογίας, αισθηματισμού και φιλαρέσκειας, που υπάρχει σε αφθονία στους παλιότερους ποιητές.
Αποπνέει την αίσθηση του μάταιου, του χαμένου, η στάση του είναι αντιηρωική και αντιδανική.
Ο Καρυωτάκης γράφει ποιήματα για το άδοξο, το ασήμαντο, ακόμα και το γελοίο, ως διαμαρτυρία, που φθάνει στο σαρκασμό.

Εμβατήριο πένθιμο και κατακόρυφο

Στο ταβάνι βλέπω τους γύψους.
Μαίανδροι στο χορό τους με τραβάνε.
Η ευτυχία μου, σκέπτομαι, θα 'ναι
ζήτημα ύψους.

Σύμβολα ζωής υπερτέρας,
ρόδα αναλλοίωτα, μετουσιωμένα,
λευκές άκανθες ολόγυρα σ' ένα
Αμάλθειο κέρας.

(Ταπεινή τέχνη χωρίς ύφος,
πόσο αργά δέχομαι το δίδαγμα σου!)
Όνειρο ανάγλυφο, θα 'ρθω κοντά σου
κατακορύφως.

Οι ορίζοντες θα μ' έχουν πνίξει.
Σ' όλα τα κλίματα, σ' όλα τα πλάτη,
αγώνες για το ψωμί και το αλάτι,
έρωτες, πλήξη.

Α! πρέπει τώρα να φορέσω
τ' ωραίο εκείνο γύψινο στεφάνι.
Έτσι, με πλαίσιο γύρω το ταβάνι,
πολύ θ' αρέσω.

ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ (1884-1974)

2010-10-28T10:52:00.003+03:00

Ο Κώστας Βάρναλης γεννήθηκε το 1884 στον Πύργο της Βουλγαρίας (τότε Ανατολικής Ρωμυλίας), όπου βίωσε το κλίμα του ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897.
Το 1898 τέλειωσε το Ελληνικό Σχολείο και γράφτηκε στα Ζαρίφεια Διδασκαλεία.
Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του το 1902 και διορίστηκε δάσκαλος στο σχολείο του Πύργου σε ηλικία δεκαοχτώ ετών.
Τον ίδιο χρόνο έφυγε για σπουδές στην Αθήνα με υποτροφία του κληροδοτήματος του Νικόλαου Παρασκευά από τη Βάρνα.
Φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή και πήρε μέρος στη διαμάχη για το Γλωσσικό Ζήτημα ως υποστηρικτής των δημοτικιστών.
Το 1907 συμμετείχε στην ίδρυση του ποιητικού περιοδικού Ηγησώ το οποίο κυκλοφόρησε δέκα τεύχη.
Το 1908 αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή και διορίστηκε ελληνοδιδάσκαλος στην Αμαλιάδα.
Από εκεί έστειλε στο περιοδικό Νέα Ζωή της Αλεξάνδρειας το ποίημα Θυσία.
Μετά από άρνηση του περιοδικού να το δημοσιεύσει, μέλη της Νέας Ζωής αποχώρησαν και δημιούργησαν το περιοδικό Γράμματα, όπου και δημοσιεύτηκε η Θυσία.
Τρία χρόνια αργότερα έγινε σχολάρχης στην Αργαλαστή του Πηλίου και μετά από κατηγορίες εναντίον του για εμπλοκή στην υπόθεση των Αθεϊκών του Βόλου μετατέθηκε στα Μέγαρα.
Μετά το δεύτερο Βαλκανικό Πόλεμο, στον οποίο πήρε μέρος με τους «απαλλαγέντας και αγυμνάστους του 1900-1902», φοίτησε στο Διδασκαλείο Μέσης Εκπαίδευσης του Γληνού και το 1915 διορίστηκε σχολάρχης στην Κερατιά Αττικής.
Από το 1910 άρχισε να ασχολείται με τη λογοτεχνική μετάφραση και ως το 1916 ολοκλήρωσε τους Ηρακλείδες του Ευριπίδη, τον Αίαντα του Σοφοκλή, τα Απομνημονεύματα του Ξενοφώντα και τον Πειρασμό του Αγίου Αντωνίου του Φλωμπέρ.
Το 1916 επιστρατεύτηκε ξανά, αυτή τη φορά στη Λήμνο (είχε προηγηθεί η λήξη της Βουλγαρικής ουδετερότητας).
Το 1917 διορίστηκε καθηγητής στο Γυμνάσιο Πειραιά, και το 1919 έφυγε με υποτροφία για μετεκπαίδευση στην αισθητική και τη νεοελληνική φιλολογία στο Παρίσι.
Η εκεί παραμονή του σηματοδότησε την ιδεολογική προσχώρησή του στο μαρξιστικό διαλεκτικό υλισμό, καρπός της οποίας στάθηκε το ποίημα Προσκυνητής.
Μετά την πτώση της κυβέρνησης Βενιζέλου η υποτροφία του διακόπηκε και ο Βάρναλης επέστρεψε στην Αθήνα, όπου στις αρχές του 1821 διορίστηκε καθηγητής στο Γ΄ Γυμνάσιο του Πειραιά.
Το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου έγραψε στην Αίγινα Το Φως που καίει, που εξέδωσε ένα χρόνο αργότερα στην Αλεξάνδρεια με το ψευδώνυμο Δήμος Τανάλιας (δέυτερη αναθεωρημένη έκδοση πραγματοποίησε το 1933).
Το 1922 δημοσίευσε επίσης τους Μοιραίους στο περιοδικό Νεολαία και τη Λευτεριά στο περιοδικό Μούσα.
Το φθινόπωρο του 1923 μετά από ανάκληση της διακοπής της υποτροφίας του ξαναπήγε στο Παρίσι, όπου έμεινε στο σπίτι του φίλου του χαράκτη Γιάννης Κεφαληνού.
Το 1924 γύρισε στην Αθήνα και δίδαξε νεοελληνική λογοτεχνία στην Παιδαγωγική Ακαδημία υπό τη διεύθυνση του Γληνού.
Ένα χρόνο αργότερα σημειώθηκε η κριτική διαμάχη του Βάρναλη με τον Γιάννη Αποστολάκη.
Ο Βάρναλης δημοσίευσε το δοκίμιο Ο Σολωμός χωρίς μεταφυσική, αντιτιθέμενος στην ιδεαλιστική ποιητική θεωρία που είχε εκφράσει ο Αποστολάκης στο έργο του Η ποίηση στη ζωή μας.
Το 1926 παύτηκε από τη θέση του ως καθηγητή της Παιδαγωγικής Ακαδημίας, αρχικά προσωρινά και στη συνέχεια οριστικά, με αφορμή ένα δημοσίευμα της Εστίας που δημοσίευσε ως παράδειγμα της αντεθνικής δράσης των μεταρρυθμιστών Παιδαγωγών ένα απόσπασμα από Το φως που καίει.
Ο Βάρναλης στράφηκε στη δημοσιογραφία και έφυγε για τη Γαλλία ως ανταποκριτής της Προόδου.
Το 1927 επέστρεψε στην Αθήνα και τύπωσε τους Σκλάβους Πολιορκημένους.
Το 1929 παντρεύτηκε την ποιήτρια Δώρα Μοάτσου.
Το 1932 εξέδωσε την Αληθινή απολογία του Σωκράτη .
Το 1935 πήρε μέρος ως αντιπρόσωπος των ελλήνων συγγραφέων στο Συνέδριο Σοβιετικών Συγγραφέων στη Μόσχα μαζί με το Γληνό και μετά από εντολή του Κονδύλη εξορίστηκε στη Μυτιλήνη και τον Άγιο Ευστράτιο.
Παρέμεινε πιστός στην ιδεολογία του κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής και του εμφυλίου, το 1856 τιμήθηκε από την Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών και το 1959 τιμήθηκε με το βραβείο Λένιν.
Είχαν προηγηθεί μεταξύ άλλων εκδόσεις των έργων του Ζωντανοί άνθρωποι, Το Ημερολόγιο της Πηνελόπης, Ποιητικά, Διχτάτορες, Αισθητικά- Κριτικά (δύο τόμοι).
Το 1965 εκδόθηκε η τελευταία ποιητική συλλογή του με τίτλο Ελεύθερος κόσμος και το 1972 το θεατρικό έργο Άτταλος ο Γ΄.
Πέθανε το Δεκέμβρη του 1974.
Μετά το θάνατό του κυκλοφόρησε η ποιητική συλλογή του Οργή Λαού, γραμμένη κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Παπαδόπουλου και τα Φιλολογικά Απομνημονεύματα, συγκεντρωτικός τόμος δημοσιευμάτων του στην εφημερίδα Ανεξάρτητος από το Φεβρουάριο ως τον Αύγουστο του 1935.
Η πορεία του Βάρναλη στο χώρο της ποίησης ξεκίνησε το 1904, όταν εξέδωσε τις Κηρύθρες, την πρώτη του ποιητική συλλογή με πρόλογο του Στέφανου Μαρτζώκη.
Στα πρώτα του βήματα συμπορεύτηκε πνευματικά με τον Άγγελο Σικελιανό και το Νίκο Καζαντζάκη με έντονες επιρροές από το ρέυμα του παρνασσισμού και τις διονυσιακές και ανθρωπιστικές ιδέες.
Με τον Προσκυνητή πέρασε σε μια νέα ιδεολογική κατεύθυνση και υιοθέτησε ένα μεσσιανικό πρότυπο της ποιητικής ιδιότητας, ενώ με το Φως που καίει σηματοδοτήθηκε η τελευταία ιδεολογική του μεταστροφή, αυτή τη φορά προς την κοινωνικά και πολιτικά στρατευμένη λογοτεχνία με τη παράλληλη όμως παρουσία σατιρικών, λυρικών, δραματικών και συμβολιστικών στοιχείων.
Ο τελευταίος αυτός προσανατολισμός του τον συνόδεψε σ’ όλη τη ζωή του και κυριαρχεί και στα κριτικά του κείμενα.
Γενικά το έργο του Βάρναλη αντικατοπτρίζει τη δεκτικότητά του απέναντι σε νέες ιδέες και η συνύπαρξη αντιθετικών στοιχείων στο έργο του αποτελεί έναν από τους λόγους της ιδιαίτερης γοητείας του.

Μερικά απ τα έργα του είναι τα εξής:

•Οἱ Μοιραῖοι
•Ἡ μπαλάντα τοῦ κυρ-Μέντιου
•Τσιγγάνικο
•Οἱ πόνοι τῆς Παναγιᾶς
•Θυσία
•Ζούγκλα
•Πρόλογος (Σκλάβοι Πολιορκημένοι)
•Ἀρχὴ σοφίας
•Ἀνάσταση
•Πρωτοχρονιάτικο
•Ἡ Μάνα τοῦ Χριστοῦ
•Ἡ Μαγδαληνή
•Πρόλογος «Στὸ φῶς ποὺ καίει»
•Τὸ ἀηδόνι κ.α.

Διάφανα Κρίνα - Κι αν έσβησε σαν ίσκιος (Ποίηση Κ. Καρυωτάκη)

2010-10-26T03:12:00.005+03:00

(Το βίντεο είναι από τις ηχογραφήσεις στο SIERRA.)

ΚΙ ΑΝ ΕΣΒΗΣΕ ΣΑΝ ΙΣΚΙΟΣ…

Μουσική: ΔΙΑΦΑΝΑ ΚΡΙΝΑ

Στίχοι: ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ

Κι αν έσβησε σαν ίσκιος τ’ όνειρό μου,

κι αν έχασα για πάντα τη χαρά,

κι αν σέρνομαι στ’ ακάθαρτα του δρόμου,

πουλάκι με σπασμένα τα φτερά∙

Κι αν έχει, πριν ανοίξει, το λουλούδι

στον κήπο της καρδιάς μου μαραθεί,

το λεύτερο που εσκέφτηκα τραγούδι

κι αν ξέρω πως ποτέ δεν θα ειπωθεί∙

Κι αν έθαψα την ίδια τη ζωή μου

βαθιά μέσα στον πόνο που πονώ

καθάρια πως ταράζεται η ψυχή μου

σαν βλέπω το μεγάλο ουρανό,

η θάλασσα σαν έρχεται μεγάλη,

και ογραίνοντας την άμμο το πρωί,

μου λέει για κάποιο γνώριμο ακρογιάλι,

μου λέει για κάποια που ’ζησα ζωή.

Υπόγεια Ρεύματα - Πολύμνια (Ποίηση Κ. Καρυωτάκη)

2010-10-25T02:26:00.002+03:00

Kαταπληκτικο ποιημα του Κωστα Καρυωτακη μελοποιημενο απο τα υπογεια ρευματα. Απο τον δισκο ''Εικονες στα συννεφα''.

Στίχοι: Κώστας Καρυωτάκης
Μουσική: Υπόγεια Ρεύματα
Πρώτη εκτέλεση: Υπόγεια Ρεύματα

Ψεύτικα αισθήματα ψεύτικοι κόσμοι,
μα το παράξενο φως του έρωτός μου
φέγγει στου σκοτεινού δρόμου την άκρη
με το παράπονο και με το δάκρυ.

Κόρη χλωμόθωρη μαυροντυμένη
κι είναι σαν όνειρο και περιμένει.
Λάμπει το βλέμμα της απ' την ασθένεια
σάμπως να λιώνουνε χέρια κερένια.

Στ' άσαρκα μάγουλα πώς έχει μείνει
πίκρα το νόημα γέλιου που σβήνει!
Είναι τ' αξήγητο το μικροστόμα
δίχως το μίλημα, δίχως το χρώμα.

Κάποια μεσάνυχτα θα σ' αγαπήσω,
μούσα τα μάτια σου θα τα φιλήσω,
να 'βρω γυρεύοντας μες στα νερά τους
τα χρυσονείρατα και τους θανάτους
και τη βασίλισσα λέξη του κόσμου,
και το παράξενο φως του έρωτός μου

Μωρά στη φωτιά - Χαμαιλέων (ποιήση Οδυσσέα Ελύτη)

2010-10-24T03:51:00.001+03:00

Ο χαμαιλέων

στιχοι - Οδυσσέας Ελύτης
μουσικη - Σαλβαδόρ

το επαγγελμα μου το εξασκω στο Καιρο κ στη Δαμασκο
χρονους εννια κ πλεον σαν ενας χαμαιλεων

πρωι πρωι χαραματα κοβω απ τον ηλιο γραμματα
στη γλωσσα που διαβαζουνε οι αγραμματοι κ αγιαζουνε

κατα τις 11 παρα το στηνω μες την Αγορα
πουλαω φως κ ουρανιο στιχους απ το Κορανιο

πουλαω τ οχι κ το ναι κ οσα ποτε δεν ειδανε
στη Λειλα στη Λειλε πουλαω το ροζ κ το βιολε

στο τζαμι την ωρα που ναι οι πιστοι κ προσκυνουνε
κανω κ ερχονται απο περα τα ουρι μες τον αερα

μια στιγμη στο δειλινο ριχνω χρωμα γαλανο
υστερα πανω απ τα καστρα παω να καρφωσω τ αστρα

δεν ειμαι Μωαμεθανος ουτε κ ανηκω κανενος
σ οσους κ να παω τοπους ιδους βρισκω τους ανθρωπους

το επαγγελμα μου το εξασκω στο Καιρο κ στη Δαμασκο
χρονους εννια κ πλεον σαν ενας χαμαιλεων

Μαρία Πολυδούρη - Προδοσία

2010-10-14T22:47:00.000+03:00

Ζωὴ πῶς μὲ παράδωσες μ᾿ ἕνα φιλὶ στοὺς δήμιους.

Οἱ δήμιοί σου, καλόγνωμοι, θάνατο δὲν προστάζουν.
Εἶνε κι᾿ αὐτοὶ ἀπ᾿ τοὺς τιμίους σου καὶ τοὺς εὐγενικούς!
Χαμόγελο τὰ χείλη τους καὶ γλυκὸ λόγο στάζουν
κ᾿ ἔχουν κι᾿ ἀγάπη καὶ σκοποὺς ὡραίους καὶ ἱπποτικούς.
Ὤ, ἐμένα τὸ αἷμα μου ἔλειψεν ἀπ᾿ τὴ φριχτὴ ἀγωνία,
στὸν ξέσαρκό μου τράχηλο νὰ σέρνεται ἡ θηλιὰ
καὶ νὰ μὴ σφίγγη. Ὤ, εὐγενικὴ τῶν δημίων μου μανία,
ἔχω μέσα στὰ στήθη μου σπασμένη τὴν καρδιά.
Ἔχω σπασμένη τὴν καρδιά. Μ᾿ ἔχει ἡ ζωὴ προδώσει
καὶ μοῦ ζητᾶνε νὰ γελάσω ἀθῶα καὶ τρυφερὰ
καὶ νἆναι μέσ᾿ στὰ μάτια μου χαρὰ καὶ λάμψη τόση,
ποὺ νὰ γενῆ στὰ εὐγενικά σας ὄνειρα φτερά.
Ἐγὼ πρέπει ἀπ᾿ τὴ λίγη μου σταγόνα νὰ σᾶς θρέψω
τοῦ αἵματος, ποὺ φαρμάκωσε κι᾿ αὐτὴ μέσ᾿ στὴν καρδιά.
Τὰ φάσματα τῶν πόθων μου λουλούδια νὰ σᾶς δρέψω
καὶ νὰ δεχτῶ σὰ μίαν αὐγὴ τὴν τελευταία βραδιά.

Κι᾿ ἂν ἡ σπασμένη μου καρδιὰ τρίξη στὸ σαρκασμό μου,
κι᾿ ἂν ἀντὶ δάκρι στάξουνε τὰ μάτια μου φωτιά,
θὰ μοῦ ραβδίστε τὸ χυδαῖο κι᾿ ἄπρεπο στοχασμό μου
εὐγενικὰ στυλώνοντας τὴν βλοσυρὴ ματιά.
Ὅμως ἡ βαριὰ μοίρα μου δὲν εἶνε ὁ θάνατός μου.
Μέσ᾿ στὴν καρδιά μου βόσκουνε πληγὲς ἀπὸ φωτιά.
Ποιὸς ἀπὸ σᾶς, ἀνύποπτα, τίμιος θὰ γίνη ἐχθρός μου
στὸν ξέσαρκό μου τράχηλο νὰ σφίξη τὴ θηλιά!

πηγή: Τεϊοποτείον: Προδοσία - Μαρία Πολυδούρη http://teiopoteion.blogspot.com/2010/10/blog-post_7976.html#ixzz12HXMykaN

ΕΡΩΤΑΣ ΔΙΧΩΣ ΕΝΟΧΕΣ

2010-10-13T21:52:00.002+03:00

Συναντηθήκαμε σ’ ένα ερημωμένο πάρκο.
Το είχα διαλέξει επίτηδες για να σε ξεμοναχιάσω.
Ντύθηκες πρόχειρα και κατέφθασες με βαριεστημένο βλέμμα.
Σε άρπαξα απ’ τη μέση και άρχισα να σε φιλάω.
Ανταποκρίθηκες σχεδόν αμέσως παρά το αρχικό σοκ.
Και τότε,
για πρώτη φορά,
αφήσαμε τα σώματα μας ν' αναζητήσουν το ένα το άλλο,
αδιαφορώντας για τον Θεό,
την ηθική και την αστυνομία του έρωτα.

Νικόλαος Γ. Λυκομήτρος

Εκδήλωση μνήμης για το Νικηφόρο Βρεττάκο

2010-10-07T16:58:00.004+03:00

Εκδήλωση μνήμης για το Νικηφόρο Βρεττάκο, διοργανώνουντο Σάββατο 9 Οκτωβρίου στις 11 π.μ., στην Πλούμιτσα Κροκεών Λακωνίας, η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Σπάρτης,
ο Σύλλογος Φίλων του Αρχείου Νικηφόρου Βρεττάκου και η οικογένεια του ποιητή.

Η εκδήλωση γίνεται με την ευκαιρία της αποκομιδήςτων οστών του ποιητή από το Α‘ Νεκροταφείο Αθηνών και τη μεταφορά τους σε κρύπτη στον Αγιο Γεώργιο Πλούμιτσας.

Αρχικά θα γίνει θρησκευτική τελετή, στο εξωκκλήσι του Αγίου Γεωργίου, θα ακολουθήσει αποκάλυψη της προτομής του Νικηφόρου Βρεττάκου από το νομάρχη Λακωνίας Κώστα Φούρκα και στον ύπαιθρο χώρο εκδηλώσεων,
θα αναφερθούν στη ζωή του ποιητή,
Οι:
Γρηγόρης Σκαλκέας, ακαδημαϊκός,
Βιντσέντσο Ρότολο, πρόεδρος του Σικελικού Ινστιτούτου Νεοελληνικών Σπουδών,
Ντέιβιντ Κόνολλυ, καθηγητής Μεταφρασεο λογίας του Αριστοτελείου,
Παναγιώτης Βρεττάκος, φιλόλογος - συγγραφέας.

Στη συνέχεια, ο γιος του Κώστας Βρεττάκος, θα ξε ναγήσει τους καλεσμένους του στο «καταφύγιο του ποι ητή».
Εναν φιλόξενο χώρο περισυλλογής, που είχε ορα ματιστεί ο πατέρας του το 1972, όταν βρισκόταν αυτο εξόριστος στο Παλέρμο.

Η καταραμένη ροκ ποίηση

2010-10-04T17:02:00.001+03:00

Πίσω από τη μουσική βρίσκονται οι λέξεις, οι στίχοι που στηρίζουν - ενισχύουν τη μελωδία, ο λόγος, που δίνει την αφορμή για δυνατές ρυθμικές εξάρσεις

Η αστική μουσική των τελευταίων δεκαετιών, τουλάχιστον στην «αντέργκραουντ» εκδοχή της, έδωσε μια ποιητική διάσταση στον λόγο της, ανατρέποντας μάλιστα κανόνες και δεδομένα του ποιητικού λόγου. Ο λόγος και η αισθητική του δρόμου, επεξεργασμένα από παιδιά μεσοαστικών συνήθως οικογενειών που πολλές φορές ζουν στο περιθώριο, κάνουν τη ροκ ποίηση να έχει «εξωκοινωνική» προέλευση, που συχνά τη μετατρέπει σε όχημα κοινωνικής κριτικής και αντίδρασης. Δεν είναι αναγκαίο να δεχθούμε ότι οι ροκ μουσικοί είναι επαναστάτες αλλά ότι βλέπουν και καταγράφουν από τη δική τους κοινωνική γωνία όσα συμβαίνουν γύρω τους και τους απασχολούν με έναν τρόπο άμεσο, δεικτικό, με λέξεις και εκφράσεις που η «κανονική» ποίηση αποφεύγει να χρησιμοποιεί. Ετσι δεν έχουμε μόνο τη μουσική της πόλης (από τη δεκαετία του '50 και μετά) αλλά και την αντίστοιχη ποίηση.
Ο ποιητικός λόγος του ροκ βρήκε πολλούς επικριτές στη διαδρομή του, που τον κατηγόρησαν για χυδαιότητα, για φτωχά εκφραστικά μέσα, για άτεχνη δομή, χωρίς να κατανοήσουν ότι στην ουσία αυτά ήταν τα προτερήματά του.
Για να φθάσουμε στις ημέρες μας που η αποδοχή αυτής της ποίησης δίνει το δικαίωμα σε πολλούς καθηγητές αμερικανικών πανεπιστημίων να διδάσκουν μαθήματα για την ποίηση του Bob Dylan ή του Tupac Shacur. Μπορεί ο λόγος της σύγχρονης αστικής μουσικής να έχει μια αυτονομία και να είναι προϊόν των αστικών συνθηκών, έχει όμως δεχθεί επιδράσεις από αρκετούς ποιητές, κυρίως του περασμένου αιώνα, που λειτουργούσαν σαν φετίχ για τη ροκ κοινότητα.
Το 1965 οι Fugs (από τα πρωτοπάνκ γκρουπ της Νέας Υόρκης) χρησιμοποιούν στίχους του Blake και του Swinburne στον πρώτο τους δίσκο και ο Dylan διάβαζε Ρεμπό όταν δημιουργούσε τον παράνομο ήρωα John Wesley Harding. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι ο Ρεμπό είναι ο πιο επιδραστικός ποιητής για τη ροκ κουλτούρα αφού τον συναντάμε να έχει σχέση με τελείως αντιφατικά μουσικά δημιουργήματα, επηρεάζοντας από το Rock 'n' Roll High School ως τον Tom Verlaine, την Patti Smith και τον Van Morrison, ο οποίος το 1985 γράφει το «Tore down a la Rimbaud».
Οι λογοτέχνες μουσικοί
Το όνειρο του Wilko Johnson (Dr. Feelgood) ήταν να μελοποιήσει την «Ωδή στην αθανασία» του Wordsworth αλλά οι τραγουδιστές του συγκροτήματός του τον αποθάρρυναν γιατί δεν μπορούσαν να το πουν σωστά. Το 1959 στο ποίημά του «Σπουδές του Ναρκίσσου» ο Delmore Schwartz έγραφε: «Ο νους γνωρίζει αλλά και καταλαμβάνεται από όλα τα συντρίμμια κάθε στοιχειωμένης, κυνηγημένης τελετής των γενεών»...
Αν το σκεφθείτε, θα διαπιστώσετε ότι είναι μια άποψη που έχει επιδράσει στην ποίηση του Lou Reed που τον είχε καθηγητή στο Πανεπιστήμιο των Συρακουσών και ο οποίος του αφιερώνει τον δίσκο του «Blue Mask» και το τραγούδι «My House».
Ο ρομαντισμός του Blake είναι πανταχού παρών στα τραγούδια του Marc Bolan και των Τ-Rex και στο άλμπουμ του συγκροτήματος Unicorn (1969) ο Bolan εμφανίζεται στο οπισθόφυλλο κρατώντας ένα βιβλίο με ποιήματά του.
Ο Σέλεϊ είναι από τους αγαπημένους του Mick Jagger και πολλοί λένε ότι ο τίτλος του δίσκου «Let it bleed» (απάντηση στο «Let it be» των Beatles) προέρχεται από τον στίχο του Σέλεϊ: «Πέφτω πάνω στ' αγκάθια της ζωής. Ματώνω!».
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι επιδράσεις είναι πολλές, κυρίως από τους ρομαντικούς και «καταραμένους» ποιητές του περασμένου αιώνα, που έδωσαν τη δυνατότητα στους «ποιητές του ροκ» να φτιάξουν ένα καινούργιο κράμα λόγου όπου η καθημερινότητα, ο αισθησιασμός, η σκληρή πραγματικότητα του δρόμου, οι ονειροπολήσεις και οι εικόνες των παραισθησιογόνων συνθέτουν ένα καινούργιο, εκρηκτικό και εν πολλοίς επαναστατικό χαρμάνι.
Αλλωστε δεν είναι τυχαίο που υιοθετούνται από τους ρόκερ οι οργισμένοι ποιητές του περασμένου αιώνα αφού ενσαρκώνουν με την ποίησή τους αλλά και με τον τρόπο ζωής τους αισθητικά πρότυπα που το ροκ πρόβαλλε ως άποψη και στάση ζωής.
Φυσικά όλα αυτά καθόλου δεν σημαίνουν ότι το σύνολο του ροκ έχει μια ποιητική διάσταση. Κάθε άλλο μάλιστα... Οι περισσότεροι στίχοι των σύγχρονων τραγουδιών (όχι μόνο από το ροκ αλλά και από τα υπόλοιπα είδη αστικής μουσικής) είναι ευτελείς, γραμμένοι με τη λογική του σουξέ και την ευκολία στην απομνημόνευση, έτοιμοι να καταναλωθούν από αγοράκια και κοριτσάκια αλλά και μεγαλύτερους σε ηλικία με ανύπαρκτη παιδεία και αισθητική.
Από την άλλη, όμως, δεν είναι καθόλου λίγες οι περιπτώσεις των δημιουργών των οποίων ο λόγος παίζει πρωταρχικό ρόλο στο έργο τους, που βασανίζονται με τις λέξεις συχνά περισσότερο από ό,τι με τις νότες, και δεν είναι τυχαίο που υπάρχουν τόσο πολλοί μουσικοί που κατά καιρούς έχουν εκδώσει ποιητικές συλλογές και αν σε αυτούς προσθέσουμε όσους έχουν εκδώσει πεζά (όχι αυτοβιογραφίες), τότε ο αριθμός των «λογοτεχνών» μουσικών δεν είναι καθόλου μικρός.
Πιο συγκεκριμένα, μουσικοί που κατά καιρούς έχουν εκδώσει βιβλία με ποίηση ή λογοτεχνία είναι: Jim Carroll, Patti Smith, Tom Verlaine, Bob Dylan, Ed Sanders, Ian Hunter, Mick Farren, Alan Hull, Peter Hammill, Woody Guthrie, Al Cooper, John Lennon, Jim Morrison, Marc Bolan, Phil Lynott, Robert Palmer, Debbie Harry, Graham Parker, Eric Burdon, Diamanda Galas, Nick Cave, Henry Rollins, Lydia Lunch και πολλοί άλλοι ακόμη.
Η καινούργια αστική ζωή
Το σίγουρο είναι ότι η ροκ ποίηση είναι πανταχού παρούσα πια, μέσα από τις επιδράσεις της, τις επιρροές της, τα βιβλία των μουσικών, τα τραγούδια που σημάδεψαν και σημαδεύουν τη ζωή μας, τους στίχους που σιγοψιθυρίσαμε. Και καθ' όσον με αφορά προσωπικά (αλλά πιστεύω και πολλούς ακόμη), έμαθα από τη ροκ ποίηση όσα άλλοι μαθαίνουν διαβάζοντας «κανονική» ποίηση. Αισθάνομαι, σκέφτομαι, προβληματίζομαι και κατανοώ με όσα μου λένε τα τραγούδια, τα ποιήματα του Jim Morrison, της Patti Smith και του Peter Hammill και τα ταξίδια μου έχουν να κάνουν πάλι με «ταξιδιάρικα» τραγούδια του ροκ παρά με περιηγητικά βιβλία ή με το «On the road» του Τζακ Κέρουακ. Οσα πολύπλοκα και φευγάτα ειπώθηκαν στην ψυχεδέλεια, η άμεση ποίηση του πανκ, η σκληρή πραγματικότητα του ραπ, τα αισθητικά κομψοτεχνήματα των μουσικών - ποιητών που προαναφέρθηκαν αποτελούν ένα πεδίο μελέτης και γνώσης που καταγράφει με απλό, άμεσο, πυκνό και περιεκτικό τρόπο την καινούργια αστική ζωή, όπως τη βίωσαν και τη βιώνουν οι άνθρωποι που τη ζουν και δεν τη βλέπουν από το παράθυρο.
Δεν ξέρω αν η λογοτεχνία θα ήταν φτωχότερη χωρίς τους μουσικούς - ποιητές, σίγουρα όμως θα ήταν η ζωή και η σκέψη πολλών ανθρώπων τους οποίους αυτά τα τραγούδια τους βοήθησαν να μεταβούν σε ένα άλλο επίπεδο, να κοιτάξουν τη ζωή κατάματα, όπως οι «καταραμένοι» ήρωές τους, και να ξορκίσουν τα φαντάσματα με τον λυτρωτικό τρόπο των τραγουδιών.
Θα τελειώσω αυτό το σημείωμα (που δεν είναι παρά απλώς μια αφορμή για μια προσεκτική ματιά στα λόγια τραγουδιών που μπορεί να μην προσέχθηκαν) με την αντίληψη του Ray Davis των Kinks για το ροκ και την ποίηση, την οποία αντιλαμβάνεται φυσικά μέσα από τη ροκ αισθητική: «Ενα βράδυ καθόμουν σε ένα μπαρ πίνοντας, οπότε με πλησιάζει ένας τύπος και μου λέει: "Ρέι, σε γουστάρω πάρα πολύ και τη μουσική που κάνεις αλλά και τους στίχους σου. Είσαι ένας ποιητής". Πήρα ένα μπουκάλι και του έσπασα το κεφάλι. Ακου εκεί ποιητής...».

πηγή: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=46&ct=34&artId=78823&dt=08/02/1998#ixzz11OlDVOZS

Κατερίνα Γώγου: Η οργισμένη ποιήτρια των Εξαρχείων

2010-10-03T11:25:00.000+03:00

«Ντούκου ντούκου η γραφομηχανή, φαίνεται εμπνέει το ντούκου ντούκου», την πείραζε ο Νικόλας Άσιμος. Κι ας ήξερε πως κι η Κατερίνα Κροκανθρώπους αναζητούσε. Αλλά κι εκείνη τον προειδοποιούσε: «Ξέρω πως ποτέ δε σημαδεύουνε στα πόδια. Στο μυαλό είν` ο στόχος, το νου σου, ε;». «Πρέζες υπάρχουν πολλές, αλλά η ηρωίνη σκοτώνει», της τραγουδούσε ο Παύλος Σιδηρόπουλος και η Κατερίνα έδειχνε να συμφωνεί: «Μιλάω για την ηρωίνη γιατί αποδεκάτισε τα παιδιά»...

Περισσότερα εδώ

Μωρά στη φωτιά - Εμβατήριο πένθιμο και κατακόρυφο (ποίηση Κ.Καρυωτάκη)

2010-09-29T13:48:00.001+03:00

Μωρά στη φωτιά live στο κυτταρο 24/3/08 dvd
20 χρόνια Μωρά Στη Φωτιά

Ποίηση: Κώστα Καρυωτάκη
Μουσική: Μωρά στη φωτιά

Στο ταβάνι βλέπω τους γύψους.
Μαίανδροι στο χορό τους με τραβάνε.
Η ευτυχία μου, σκέπτομαι, θα 'ναι
ζήτημα ύψους.

Σύμβολα ζωής υπερτέρας,
ρόδα αναλλοίωτα, μετουσιωμένα,
λευκές άκανθες ολόγυρα σ' ένα
Αμάλθειο κέρας.

(Ταπεινή τέχνη χωρίς ύφος,
πόσο αργά δέχομαι το δίδαγμα σου!)
Ονειρο ανάγλυφο, θα 'ρθω κοντά σου
κατακορύφως.

Οι ορίζοντες θα μ' έχουν πνίξει.
Σ' όλα τα κλίματα, σ' όλα τα πλάτη,
αγώνες για το ψωμί και το αλάτι,
έρωτες, πλήξη.

Α! πρέπει τώρα να φορέσω
τ' ωραίο εκείνο γύψινο στεφάνι.
έτσι, με πλαίσιο γύρω το ταβάνι,
πολύ θ' αρέσω.

Δάρνακες - Μαυροντυμένοι (ποίηση Κ.Καρυωτάκη)

2010-09-24T03:47:00.001+03:00

Στίχοι: Κ. Καρυωτάκης
Μουσική: Δάρνακες

Album: Libra

Νικόλαος Γ. Λυκομήτρος

2010-09-22T08:35:00.010+03:00

Ο Νικόλαος Γ. Λυκομήτρος γεννήθηκε το 1977 στην Αθήνα.

Σπούδασε Αγγλική Γλώσσα και Φιλολογία και έκανε μεταπτυχιακό στη Μετάφραση - Μεταφρασεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών..

Ο Νικόλαος είναι ένας νέος δημιουργός με ποιητικές ανησυχίες μέσα του όπου ανταπεξήλθε στο κάλεσμα που ξεκίνησαν πριν λίγους μήνες οι Βραδινές Νοσταλγίες στο να αναδείξουν νέους ποιητές, αλλά και διάφορα ποιήματα δικά σας.

Έχει γράψει ένα θεατρικό έργο και διηγήματα που έχουν δημοσιευθεί στο Διαδίκτυο.

Οι "Ιχνηλάτες του Τέλους" είναι η πρώτη ποιητική συλλογή που εκδίδει και έχει κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη

Για αυτό και εμείς σαν ιστολόγιο θα ανεβάζουμε κάθε εβδομάδα ένα ποίημα του για να τον γνωρίσουμε μέσα από αυτά.

Η ΑΡΑΧΝΗ

Οι δισταγμοί, οι φόβοι και οι αποτυχίες
παραμερίζονται αναπάντεχα
σ' ένα αέναο παιχνίδι χωρίς κανόνες.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα υπάρξει
ένας νικητής και πολλοί ηττημένοι.
Η προσμονή, η απελπισία και η αγωνία
μεγεθύνονται χωρίς προηγούμενο
αφού κανείς δε γνωρίζει τι θα του συμβεί.
Το μόνο που μπορεί να κάνει
είναι να περιμένει υπομονετικά τη σειρά του.
Οι ζήλιες, οι έχθρες και οι αλληλοκατηγορίες
αυξάνονται με απίστευτο ρυθμό,
καθώς οι πάντες μιλούν συνωμοτικά
και υποπτεύονται ο ένας τον άλλο
χωρίς να μετανιώνουν για τα λάθη τους.
Η ποίηση υφαίνει τον ιστό της.
Τα περιθώρια στενεύουν.

Lost Bodies - Θυμήσου, σώμα... (ποίηση Κ. Π. Καβάφη)

2010-09-11T22:18:00.004+03:00

Poem by Kavafis.
Music & video by Lost Bodies
www.myspace.com/lostbodies
www.lostbodies.gr
http://thelostbodies.blogspot.com

Θυμήσου, Σώμα...

Σώμα, θυμήσου όχι μόνο το πόσο αγαπήθηκες,
όχι μονάχα τα κρεββάτια όπου πλάγιασες,
αλλά κ’ εκείνες τες επιθυμίες που για σένα
γυάλιζαν μες στα μάτια φανερά,
κ’ ετρέμανε μες στην φωνή — και κάποιο
τυχαίον εμπόδιο τες ματαίωσε.
Τώρα που είναι όλα πια μέσα στο παρελθόν,
μοιάζει σχεδόν και στες επιθυμίες
εκείνες σαν να δόθηκες — πώς γυάλιζαν,
θυμήσου, μες στα μάτια που σε κύτταζαν·
πώς έτρεμαν μες στην φωνή, για σε, θυμήσου, σώμα.

(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)

Νάνος Βαλαωρίτης

2010-09-11T13:46:00.005+03:00

Ο Νάνος Βαλαωρίτης γεννήθηκε το 1921 στη Λωζάνη της Ελβετίας.
Είναι ποιητής και συγγραφέας, δισέγγονος του ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη.
Σπούδασε νομικά, φιλολογία (Αγγλική και Γαλλική)
στα πανεπιστήμια των Αθηνών, Λονδίνου, και Σορβόνης.

Βίος
Γεννήθηκε στην Λωζάννη της Ελβετίας και ήταν γιος του διπλωμάτη Κωνσταντίνου Βαλαωρίτη, γιου του Ιωάννη Βαλαωρίτη.
Γράφει από νέος — πρωτοδημοσιεύει στα Νέα Γράμματα το 1939.
Το 1944 δραπετεύει απ' την γερμανοκρατούμενη Ελλάδα μέσω του Αιγαίου στην Τουρκία, από εκεί στη Μέση Ανατολή και τελικά στην Αίγυπτο όπου συναντάει τον Σεφέρη ο οποίος υπηρετούσε την εξόριστη ελληνική κυβέρνηση ως γραμματέας της ελληνικής πρεσβείας στο Κάιρο.
Το 1944 μετά από προτροπή του Σεφέρη ο Βαλαωρίτης ταξιδεύει στο Λονδίνο για να βοηθήσει στην ανάπτυξη λογοτεχνικών δεσμών μεταξύ Ελλάδας και Βρετανίας. Συναντά τους Τ.Σ. Έλιοτ, Γ.Χ. Όντεν, Ντύλαν Τόμας και εργάζεται για τον Λούις ΜακΝις στο BBC.
Εκτός από τη μελέτη αγγλικής λογοτεχνίας στο πανεπιστήμιο του Λονδίνου, κάνει και μεταφράσεις (στα αγγλικά) Ελλήνων μοντερνιστών ποιητών, μεταξύ των οποίων του Ελύτη και του Εμπειρίκου.
Το 1947 εκδίδει την Τιμωρία των Μάγων, την πρώτη του ποιητική συλλογή, στο Λονδίνο.
Από το 1954 μέχρι το 1960 συμμετέχει στην ομάδα των σουρεαλιστών του Παρισιού.

Το 1960 επιστρέφει στην Ελλάδα, και ανάμεσα 1963 και 1967 είναι ο εκδότης και διευθυντής του λογοτεχνικού περιοδικού Πάλι.
Όταν η χούντα έρχεται στην εξουσία το 1967, νιώθει πως δεν έχει άλλη επιλογή παρά να αυτοεξοριστεί, έτσι το 1968 ταξιδεύει στις ΗΠΑ όπου και διδάσκει συγκριτική λογοτεχνία και δημιουργικό γράψιμο στο πανεπιστήμιο του Σαν Φρανσίσκο, μια θέση που κράτησε για 25 χρόνια.
Το 1983 βραβεύεται με το Α' Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή του Μερικές γυναίκες (ενώ είχε αρνηθεί ανάλογη βράβευση το 1958. Το 1976 είχε, επίσης, αρνηθεί την πρόταση να γίνει αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών).
Το Δεκέμβριο του 2009 του απονεμήθηκε το Μεγάλο Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολo του έργου του.[1]

Θεατρικά του έργα έχουν παιχτεί σε Παρίσι, Σπολέτο, Άαρους, και Αθήνα.
Έχει συνεργαστεί με τα λογοτεχνικά περιοδικά Τετράδιο, Σήμα, Horizon, New Writing και Daylight.

Έργα
Ποίηση
* Η Τιμωρία των Μάγων, ιδιωτική έκδοση 1947
* Κεντρική Στοά, ιδιωτική έκδοση 1958
* Terre de Diamant, ιδιωτική έκδοση 1958
* Κάποιος 1963
* Hired Hieroglyrhs 1970
* Dipomatic Relations 1971
* Ανώνυμο Ποίημα του Φωτεινού Αηγιάννη 1977
* Εστίες Μικροβίων 1977
* Ο Ήρωας του Τυχαίου 1979
* Flash Bloom 1980
* Η Πουπουλένια Εξομολόγηση 1982
* Μερικές Γυναίκες, Α' Κρατικό Βραβείο Ποίησης 1983
* Ο Διαμαντένιος Γαληνευτής 1981
* Ποιήματα 1 1983
* Στο Κάτω Κάτω της Γραφής 1984
* Ο Έγχρωμος Στυλογράφος 1986
* Ποιήματα 2 1987
* Ανιδεογράμματα 1996
* Ήλιος, ο δήμιος μιας πράσινης σκέψης 1996
* Αλληγορική Κασσάνδρα 1998

Πεζά
* Ο Προδότης του Γραπτού Λόγου, διηγήματα 1980
* Απ' τα Κόκκαλα Βγαλμένη, μυθιστόρημα 1982
* Ο Θησαυρός του Ξέρξη, μυθιστόρημα 1984
* Η Δολοφονία, νουβέλα 1984
* Ο Ομιλών Πίθηκος ή Παραμυθολογία 1986
* My Afterlife Quaranteed, διηγήματα 1990
* Η Ζωή μου Μετά Θάνατον Εγγυημένη, διηγήματα 1993
* Παραμυθολογία 1996
* Ο Σκύλος του Θεού 1998
* Τα Σπασμένα Χέρια της Αφροδίτης της Μήλου 2002
* Γνωρίζετε την Ελπινίκη;, διηγήματα 2005

Δοκίμια
* Ανδρέας Εμπειρικός 1989
* Για μια Θεωρία της Γραφής 1990
* Μοντερνισμός, Πρωτοπορία και Πάλι 1997
* Αριστοτέλης Βαλαωρίτης, Ένας Ρομαντικός 1998

πηγή: Βικιπαίδεια

Ωχρά Σπειροχαίτη - Κάποιος (ποίηση Νάνου Βαλαωρίτη)

2010-09-11T13:38:00.003+03:00

Στίχοι: Νάνος Βαλαωρίτης
Μουσική: Ωχρά Σπειροχαίτη
Πρώτη εκτέλεση: Ωχρά Σπειροχαίτη

ΚΑΠΟΙΟΣ

κάποιος κοιτάει μέσα μου και βλέπει ότι με βλέπει
κάποιος ακούει μέσα μου κι ακούει ότι μ' ακούει
με συναντάει το απόγευμα σε μια γωνιά του δρόμου
μαντεύοντας ποιος θα 'ναι κει κι όσα θα μου συμβούνε

κάποιος που είναι μέσα μου μου χτίζει ένα σπιτάκι
και το γκρεμίζει γρήγορα πριν να το κατοικήσω
κάποιος που είναι πάντοτε μπροστά και δε μ' αφήνει
κλείνοντας και φράζοντας το δρόμο να περάσω

κάποιος κινείται μέσα μου και ξεκινάει σαν τρένο
γεμάτος ανυπόμονους κι ωραίους ταξιδιώτες
κάποιος μου λέει πως είν' αργά και δε θα αρθούν εγκαίρως
να μας γλιτώσουν οι καλοί απ' τις κακές διαθέσεις

κάποιος μου λέει για στάσου ένα λεπτό περίμενε
στάσου να δω ποιος είσαι συ ποιος είν' αυτός πού πάμε
μα ήταν άλλος απ' αυτό που νόμιζα πως ήταν
και που' ναι πάντα μακριά από εκείνου που είναι

κάποιος θυμάται μέσα μου έναν παλιό του φίλο
τότε που πέφταν κανονιές η μια πάνω στην άλλη
κάποιος μου λέει δεν είμαι γω που γράφω αυτήν την ώρα
μα ένα χέρι ελαστικό που σπρώχνει το δικό μου

κάποιος μιλάει μέσα μου όταν μιλάω με κάποιον
και του εξηγεί πως γίνεται το κάθε τι στον κόσμο
πως γίνεται το ανώμαλο απ' το κανονικό
και ο καπνός απ' τη φωτιά πως βγαίνει γαλανόλευκος

κι απ' τη βροχή το σύννεφο πως χαμηλώνει αθόρυβα
κι αδειάζοντας πως πέθαινε επάνω από τα σπίτια
κι από την πόρτα του μυαλού μια σκέψη πως μπαινόβγαινε
αλείβοντας τα λόγια της με της μιλιάς το μέλι

ένας σκορπιός τρυπήθηκε απ' το κεντρί του μόνος
κάποιο ρολόι αδέσποτο μπερδεύοντας τις ώρες
χτυπούσε οκτώ στις έντεκα και δώδεκα στις μία
απάνω στο καμπαναριό ή μέσα στην καρδιά μου

ανοίξτε αμέσως για να μπει αυτός ο κάποιος άλλος
να μπει απ' το παράθυρο όπως μια πεταλούδα
που με κοιτάει όταν κοιτώ μέσα στον εαυτό μου
μες το δικό μου πρόσωπο το πρόσωπο ενός άλλου

(Nάνος Βαλαωρίτης, 1963)

Κατερίνα Γώγου – “είμαστε φτιαγμένοι απο εκρήξεις αυτοκτονημένων αστεριών”

2010-09-08T23:53:00.005+03:00

Η ηθοποιός και ποιήτρια Κατερίνα Γώγου γεννήθηκε την 1η Ιουνίου 1940 στην Αθήνα.
Απο πολύ μικρή ηλικία συμμετείχε σε παιδικούς θιάσους και λίγο αργότερα εμφανίζεται σε διάφορες ταινίες κυρίως της Φίνος Φίλμς, εκεί είναι που θα γίνει ευρύτερα γνωστή στο ελληνικό κοινό, παίζοντας ρόλους δίπλα στον Κωσταντάρα, τη Τζένη Καρέζη, τον Βέγγο, τον Παπαγιαννόπουλο κ.α.
Συμμετείχε ακόμη σε πολλές θεατρικές παραστάσεις, απο επιθεωρήσεις μέχρι τραγωδίες με τον θίασο Κούν… Παντρέυτηκε το σκηνοθέτη Παύλο Τάσσιο και μαζί απέκτησαν μια κόρη, τη Μυρτώ…

Στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης γοητεύεται απο τον τροτσκισμό, την αναρχία και το γενικότερο κλίμα ριζοσπαστικοποίησης που επικρατούσε.
Γράφει στίχους και έρχεται σε επαφή με καλλιτέχνες και συλλογικότητες των Εξαρχείων.
Το 1977 πρωταγωνιστεί στην ταινία “το βαρύ πεπόνι” και παράλληλα κυκλοφορεί την πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο “τρία κλίκ αριστερά”…

Οι αιχμηροί και γεμάτοι πάθος στίχοι της προκαλούν σόκ σε πολλούς, το χαριτωμένο κοριτσάκι του παλιού ελληνικού κινηματογράφου εχει μετατραπεί σε μια παθιασμένη ποιήτρια που μιλά για την επανάσταση, για τον έρωτα και την ελευθερία…
Το 1980 κυκλοφορεί η δευτερη συλλογή “Ιδιώνυμο” και 2 χρόνια αργότερα “το ξύλινο παλτό”…
Την ίδια περίοδο εμφανίζεται στην ταινία “παραγγελιά”, απαγγέλει στίχους απο τα 3 κλίκ και το ιδιώνυμο και εννιά ποιήματα της θα ηχογραφηθούν στο σάουντρακ της ταινίας με τη μουσική του Κυριάκου Σφέτσα.

Για συνέχεια πατήστε στο

“Άσπρη είναι η Άρια φυλή, η σιωπή, τα λευκά κελιά, το ψύχος, το χιόνι

οι άσπρες μπλούζες των γιατρών, τα νεκροσέντονα, η ηρωίνη.

Αυτά λίγο πρόχειρα για την αποκατάσταση του μαύρου”

Όπως αναφέρει ο Λεωνίδας Χρηστάκης, η Κατερίνα ήταν έξω από κάθε λογής εκδοτικά και καλλιτεχνικά κυκλώματα και κλίκες, τα ποιήματά της όμως είχαν εκπληκτική απήχηση κυρίως στους νέους που αρνούνται να συμβιβαστούν με την παρακμή του μικροαστισμού που ισχυροποιείται και κυριαρχεί ολοκληρωτικά στη δεκαετία του ’80… Ευαίσθητη, παθιασμένη μα πάνω απ’ολα ασυμβίβαστη και ατίθαση ψυχή, βρίσκει το καταφύγιό της στα Εξάρχεια και την “άγρια νεολαία” της πλατείας. Συμμετέχει σε συγκεντρώσεις, πορείες, συγκρούσεις και ετσι συλλαμβάνεται και ξυλοκοπείται αρκετές φορές απο τους μπάτσους του Αρκουδέα. Οι στίχοι της μαρτυρούν το πάθος που είχε για την ελευθερία αλλα και τη ζωή… αγαπούσε πολύ τη ζωή γι’αυτό την πλήγωνε η υποκρισία, η προδοσία και η παραίτηση που έβλεπε γύρω της… Εμπνέεται απο του περιθωριακούς και τη νεολαία που ασφυκτιά, πνίγεται και εξεγείρεται βίαια στα οδοφράγματα της Αθήνας. Στα ποιήματά της αγκαλιάζει όλες τις κατατρεγμένες και ονειροπόλες ψυχές… τους καταραμένους ποιητές, τους χαμένους αντάρτες πόλεων, όλους εκείνους που “έχουν πεθάνει τρελλοί,μόνοι,ξοφλημένοι,με μια σύριγγα στις φλέβες,κι όμως τόσο ωραίοι,τόσο μεγάλοι”… Συνοδοιπόροι της σε εκείνα τα χρόνια ήταν ο Παύλος Σιδηρόπουλος, ο Άσιμος, η Ρένα Παγκράτη, ο Γιάννης Σκανδάλης αλλα και οι καταχρησεις… το αλκοόλ, τα χάπια…

Το 1984 συγγράφει μαζί με το σκηνοθέτη Α. Θωμόπουλο το σενάριο για την τανία “Όστρια” στην οποία και θα πρωταγωνιστήσει κερδίζοντας το κρατικό βραβείο ερμηνείας… Το ’86 κυκλοφορούν “οι απόντες” και το ’88 “ο μήνας των παγωμένων σταφυλιών”. Η ποίησή της είναι μια κραυγή που προσπαθεί να σπασει το συμβιβασμό και την απάθεια μιας κοινωνίας που πέφτει παραιτημένη σε λήθαργο. Το αγοροκόριτσο του παλιού ελληνικού κινηματογράφου σταδιακά βυθίζεται στην κατάθλιψη και τα σκοτάδια. Αγκαλιάζει τον πόνο της και τη μοναξιά αλλα παραμένει “μάχιμη” και ελπίζει… δεν παραιτείται, ούτε οταν βλέπει τους κοντινούς της ανθρώπους “να φεύγουν”, πρώτα ο Νικόλας, λίγο αργότερα ο Παύλος… Οι καταχρήσεις τη φθείρουν αλλα η ποίηση της κρατιέται πάντα ατόφια και ειλικρινής. Σε μια συνέντευξη της στην Ελευθεροτυπία έλεγε : “εύχομαι να τελειώσει εδώ αυτος ο κύκλος, να’χω να πω χαρούμενα πράγματα. Γιατί η ζωή έχει γίνει σαν κινούμενη άμμος. Θα ‘θελα να γράψω ενα βιβλίο που να δίνει χαρά, δύναμη και καλή ενέργεια”. Το 1990 κυκλοφορεί ο “Νόστος” απο τις εκδόσεις Λιβάνη και “ο κύκλος” που ήθελε να κλείσει τελικά μεγαλώνει, τα τελευταία ποιήματά της θα τα γράψει την περίοδο 91-93 και θα κυκλοφορήσουν αρκετά αργότερα, μαζι με άλλα αδημοσίευτα και χειρόγραφα, υπο τον τίτλο “με λένε Οδύσσεια”.

Στο 3 Κλίκ αριστερα έγραφε “ξέραμε πως όλοι πεθαίνουνε, αλλα υπάρχουνε θάνατοι που βαραίνουνε γιατι διαλέγουνε οι ίδιοι τον τρόπο. Κι εμείς αποφασίσαμε τον θάνατο στο θάνατο γιατι αγαπάγαμε πολύ τη ζωή”. Η Κατερίνα… αποφάσισε να φύγει στις 3 Οκτώβρη 1993 με μια χούφτα χάπια και αλκοόλ. Την βρήκε την επόμενη μέρα ενας φίλος της και την άφησε στο νοσοκομείο χωρις να δώσει οποιαδήποτε πληροφορία, την αναγνώρισε 2 μέρες αργότερα η κορη της… “Η Κατερίνα ενιωθε σαν αγρίμι παγιδευμένο, ήταν διαρκώς σε διωγμό” είπε αργότερα ο σκηνοθέτης Ν. Κούνδουρος, τελικά δεν άντεξε και έφυγε… άφησε όμως πίσω τα ποιήματά της που μιλούν ακόμη για εκείνη, με φοβερή δύναμη και άσβηστο πάθος…

Ένα πρωί θ’ ανοίξω την πόρτα

και θα βγω στους δρόμους

όπως και χτες.

Και δεν θα συλλογιέμαι παρά

ένα κομμάτι από τον πατέρα

κι ένα κομμάτι από τη θάλασσα

-αυτά που μ’ άφησαν-

και την πόλη.

Την πόλη που τη σάπισαν.

Και τους φίλους μας που χάθηκαν.

Ένα πρωί θα ανοίξω την πόρτα

ίσα ολόισα στη φωτιά

και θα μπω όπως και χτες

φωνάζοντας “φασίστες!!”

στήνοντας οδοφράγματα και πετώντας πέτρες

μ’ ένα κόκκινο λάβαρο

ψηλά να γυαλίζει στον ήλιο.

Θ’ ανοίξω την πόρτα

και είναι

-όχι πως φοβάμαι-

μα να, θέλω να σου πω, πως δεν πρόλαβα

και πως εσύ πρέπει να μάθεις

να μην κατεβαίνεις στο δρόμο

χωρίς όπλα όπως εγώ

- γιατί εγώ δεν πρόλαβα-

γιατί τότε θα χαθείς όπως και εγώ

“έτσι” “αόριστα”

σπασμένη σε κομματάκια
από θάλασσα, χρόνια παιδικά
και κόκκινα λάβαρα.

Ένα πρωί θ’ ανοίξω την πόρτα

και θα χαθώμε τ΄όνειρο της επανάστασης
μες την απέραντη μοναξιά
των δρόμων που θα καίγονται,
μες την απέραντη μοναξιά
των χάρτινων οδοφραγμάτων
με το χαρακτηρισμό -μην τους πιστέψεις!-
Προβοκάτορας.

Πηγή : Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα

ΑΛΚΗΣ ΘΡΥΛΟΣ

2010-09-04T18:50:00.000+03:00

Άλκης Θρύλος (1896-1971).
Ψευδώνυμο της Ελένη Νεγρεπόντη(Πρόκειται για την συγγραφέα και κριτικό Ελένη Ουράνη), συζύγου του Κώστα Ουράνη.
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1856.
Από νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με την κριτική.
Συνεργάτης του περιοδικού Νέα Εστία, κράτησε τη στήλη της θεατρικής κριτικής από το 1927 και ως το τέλος της ζωής της, ενώ συνεργάστηκε επίσης με το Νουμά του Ταγκόπουλου και την Ακρόπολη του Βλάση Γαβριηλίδη, τον Πυρσό, το Βωμό, την Ελληνική Δημιουργία,
την Αρμονία, την Καινούργια Εποχή και άλλα έντυπα.
Διετέλεσε μέλος της επιτροπής των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας, μέλος της καλλιτεχνικής επιτροπής του Εθνικού Θεάτρου και σύμβουλος της Ένωσης θεατρικών και μουσικών κριτικών, ενώ το ίδρυσε την Ομάδα των Δώδεκα.
Το 1969 αναγορεύτηκε πρόσεδρο μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, όπου και άφησε την περιουσία της.
Ασχολήθηκε με το θέατρο ως συγγραφέας του μονόπρακτου έργου Φλοίσβος, που παραστάθηκε το 1916, εξέδωσε επίσης κείμενα ταξιδιωτικών εντυπώσεων, κυρίως ωστόσο ασχολήθηκε με το δοκίμιο και την κριτική.
Εργάστηκε ως κριτικός σε αθηναϊκές εφημερίδες μεταξύ των οποίων η «Νέα Εστία», η «Ακρόπολις», ο «Πυρσός» κ.α.
Ίδρυσε την ομάδα Δώδεκα η οποία και καθιέρωσε το ομώνυμο βραβείο.
Ήταν μέλος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής του Εθνικού Θεάτρου.
Αν και έγραψε αρκετά βιβλία, θεωρείται περισσότερο κριτικός καθώς οι κριτικές της είναι το αποτέλεσμα του οξύτατου πνεύματος και της γνώσης της.
Το 1968 έλαβε το κρατικό βραβείο ταξιδιωτικών εντυπώσεων.

Έργα της:

-Ο φλοίσβος.
-Στοχασμοί για το δημοτικό τραγούδι.
-Κριτικές μελέτες
-Η δέκατη τρίτη ώρα.
-Συζητήσεις με τον εαυτό μου.
-Μορφές και θέματα του Θεάτρου.
-Εκδρομές και ταξίδια.

Μίλτος Σαχτούρης 1919 – 2005

2010-08-20T16:45:00.004+03:00

Σημαντικός νεοέλληνας ποιητής.
Εντάσσεται στην πρώτη μεταπολεμική γενιά, που διαδέχθηκε τους νεωτερικούς ποιητές του μεσοπολέμου.
Με καταγωγή από την Ύδρα, γεννήθηκε στις 29 Ιουλίου του 1919 στην Αθήνα και ήταν δισέγγονος του ναυάρχου του '21 καπετάν Γιώργη Σαχτούρη.
Το 1937 εγγράφηκε με προτροπή του πατέρα του στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά μετά το θάνατό του την εγκατέλειψε για να αφοσιωθεί ψυχή τε και σώματι στην ποίηση.
Δεν άσκησε ποτέ του κανένα βιοποριστικό επάγγελμα και αυτός ήταν ένας από τους λόγους που δεν απόκτησε οικογένεια.
Οι γονείς δίσταζαν να δώσουν το χέρι της κόρης τους στον γαμπρό Μιλτιάδη Σαχτούρη.
«Όχι, γιατί ποιητής δεν είναι επάγγελμα» του έλεγαν και του έκλειναν την πόρτα.
Το 1943 γνωρίστηκε με τον Nίκο Eγγονόπουλο, μια συνάντηση που στάθηκε καθοριστική για τον ποιητή Σαχτούρη.
Τον επόμενο χρόνο εμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα με ποίημά του στο περιοδικό «Τα Νέα Γράμματα».
Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τα περιοδικά «Τα Νέα Ελληνικά», «Τραμ», «Το Δέντρο», «Η Λέξη» και «Νέα Εστία».

Το έργο του καθαρά ποιητικό και έχει κυκλοφορήσει στις συλλογές:
«Οι Λησμονημένοι» (1945), «Παραλογαίς» (1948), «Με το πρόσωπο στον τοίχο» (1952), «Όταν σας μιλώ» (1956), «Τα φάσματα ή η χαρά στον άλλο δρόμο» (1958), «Ο περίπατος» (1960), «Τα στίγματα» (1962), «Σφραγίδα ή όγδοη Σελήνη» (1964), «Το σκεύος» (1971), «Ποιήματα 1945-1971», «Χρωμοτραύματα» (1980), «Εκτοπλάσματα» (1986), «Καταβύθιση» (1990), «Εκτοτε» (1996) και «Ανάποδα γύρισαν τα ρολόγια» (1998).

Τιμήθηκε με τρία βραβεία: Το 1956 με το Α' Βραβείο του διαγωνισμού «Νέοι Ευρωπαίοι Ποιητές» της RAI για τη συλλογή του «Όταν σας μιλώ», το 1962 με το Β' Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή του «Τα Στίγματα» και το 1987 με το Α' Κρατικό Βραβείο Ποίησης για το έργο του «Εκτοπλάσματα».
Ο Σαχτούρης είναι ποιητής του κλειστού χώρου, αντιηρωικός, εκφραστής και απολογητής της κατακερματισμένης και καθημαγμένης ανθρώπινης ύπαρξης.
Απορρίπτει την παραδοσιακή γραφή και στρέφεται στον συμβολισμό και τον υπερρεαλισμό. Διαφοροποιείται από τους σύγχρονους ομοτέχνους του, επειδή οικοδομεί το έργο του με εφιαλτικές εικόνες και σύμβολα, που πλησιάζουν περισσότερο τον εξπρεσιονισμό.
Υπερτονίζει το παράλογο, ενώ από τον Υπερρεαλισμό από τον οποίον ξεκίνησε, κρατά τη φαντασία και την παραίσθηση, όχι όμως και τη συνειρμική εκφορά του λόγου.
Είναι ποιητής του ατομικού άγχους, αλλά μέσα στο έργο του είναι διάσπαρτος ο απόηχος του άγχους μιας ολόκληρης εποχής.
Κι όμως, η ποίησή του δεν είναι απαισιόδοξη.
Ο δημιουργός της ομολογεί «Πάντα θα 'χουμε ανάγκη από ουρανό».
Έργα του έχουν μεταφραστεί στη γαλλική, αγγλική, ιταλική, γερμανική, πολωνική και βουλγαρική.
Ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί από τους Μάνο Χατζιδάκι, Αργύρη Κουνάδη, Γιάννη Σπανό, Κυριάκο Σφέτσα και Νίκο Ξυδάκη.

Ο Μίλτος Σαχτούρης έφυγε από τη ζωή στις 29 Μαρτίου του 2005.

Lost Bodies - Λήστεψε τον ήχο

2010-08-12T23:13:00.002+03:00

Οι Lost Bodies σε ποίηση Σπύρου Μεϊμάρη

Η αγάπη θα βλαστίσει

2010-08-07T14:51:00.005+03:00

ΚΡΑΤΗΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΛΕΞΗ ΜΑΓΙΚΗ
ΣΑΝ ΦΩΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗ ΖΩΟΦΟΡΟ
ΚΑΘΩΣ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΘΑ ΣΚΙΑΣΤΕΙ
ΚΑΙ ΑΙΜΑ ΘΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΦΟΡΟ

Η ΛΕΞΗ ΑΥΤΗ ΝΑ'ΝΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ
ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΤΗΣ ΝΑ ΣΒΥΣΕΙΣ
ΝΑ ΣΕ ΚΕΝΤΗΣΟΥΝ ΔΩΡΑΤΑ
ΓΙΑ ΑΥΤΗΝ ΝΑ ΞΕΨΥΧΗΣΕΙΣ

ΜΑ ΕΚΕΙ ΣΤΗ ΓΗ ΠΟΥ ΘΑ ΔΩΘΕΙΣ
Η ΑΓΑΠΗ ΘΑ ΒΛΑΣΤΙΣΕΙ
ΚΑΙ ΑΠ'ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟ ΠΙΟ ΓΛΥΚΟ ΣΟΥ
ΦΩΣ ΑΡΓΑ ΚΑΙ ΩΡΑΙΑ ΘΑ ΔΥΣΕΙ

από το blog του Αθανάσιου(Θάνου) Ανεστόπουλου
http://athanasiosanestopoulos.blogspot.com/

Θεώνη Δρακοπούλου

2010-07-29T19:30:00.001+03:00

ΜΥΡΤΙΩΤΙΣΣΑ (1885 -1968)

Η Μυρτιώτισσα (λογοτεχνικό ψευδώνυμο της Θεώνης Δρακοπούλου) γεννήθηκε το 1885 στο προάστιο της Κωνσταντινούπολης Μπεμπέκι.
Ο πατέρας της ήταν διπλωμάτης και έξι χρόνια μετά τη γέννηση της Θεώνης διορίστηκε γενικός πρόξενος της Ελλάδας στην τουρκοκρατούμενη τότε Κρήτη, όπου μετακόμισε μαζί με την οικογένειά του.
Μετά από παραμονή δυο χρόνων στο νησί εγκαταστάθηκαν οριστικά στην Αθήνα, όπου η Θεώνη φοίτησε στη Σχολή Χιλλ της Πλάκας.
Από μαθητική ηλικία είχε κλίση προς την ποίηση και το θέατρο.
Πήρε μέρος σε ερασιτεχνικές παραστάσεις αρχαίου δράματος και συνεργάστηκε με τη Νέα Σκηνή του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου.
Μετά από σύντομη διακοπή της ενασχόλησής της με το θέατρο, λόγω αντίδρασης της οικογένειάς της, συνέχισε τις δραματικές σπουδές της στο Παρίσι (Κρατική Δραματική Σχολή), όπου εγκαταστάθηκε μετά το γάμο της με το Σπύρο Παππά, με τον οποίο απέκτησε ένα γιο το Γιώργο, ο οποίος σταδιοδρόμησε στο ελληνικό θέατρο.
Στην Ελλάδα επέστρεψε μετά από μερικά χρόνια μετά το τέλος του βραχύβιου γάμου της και εργάστηκε ως καθηγήτρια απαγγελίας στο Ωδείο Αθηνών.
Καθοριστική για την ποιητική της έκφραση στάθηκε η γνωριμία και ο έρωτάς της με τον ποιητή Λορέντζο Μαβίλη.
Μετά τον δραματικό θάνατο του τελευταίου στη μάχη του Δρίσκου το 1912 η Μυρτιώτισσα στράφηκε στην παλιά της αγάπη για να εκφράσει τον πόνο της.
Το 1919 κυκλοφόρησε η πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο "Τραγούδια".
Σημαντική για τη ζωή της στάθηκε επίσης η βαθιά φιλία που τη συνέδεε με τον Κωστή Παλαμά, οποίος στάθηκε καθοδηγητής της.
Τιμήθηκε με κρατικά βραβεία ποίησης (το 1932 για τα Δώρα της αγάπης και το 1939 για τις Κραυγές).
Μετά τον πρόωρο χαμό του γιου της εξέδωσε το βιβλίο Ο Γιώργος Παππάς στα παιδικά του χρόνια (1962).
Ήταν από τις σημαντικότερες γυναικείες φυσιογνωμίες στον χώρο τής νεοελληνικής ποίησης.

Εξέδωσε τα ποιητικά έργα:
«Τραγούδια» (1919), «Κίτρινες φλόγες» (με πρόλογο του Κ. Παλαμά, 125), «Δώρα αγάπης» (1932, Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών) και «Κραυγές» (1939, Κρατικό Βραβείο).

Επίσης εξέδωσε το χρονικό «Ο Γιώργος Παππάς στα παιδικά του χρόνια» (1962) ενώ το 1953 κυκλοφόρησε ένα συγκεντρωτικό έργο με τίτλο «Ποιήματα».
Το αρχείο τής οικογένειας Καλαμογδάρτη το δώρισε στον ξάδελφό της Γεώργιο Παπαδιαμαντόπουλο και αυτός με τη σειρά του στη δημοτική βιβλιοθήκη.
Είχε συνεργαστεί με τον Κωνσταντίνο Χριστομάνο στη Νέα Σκηνή.
Απεβίωσε το 1968 στην Αθήνα και τάφηκε στον οικογενειακό τάφο τής οικογένειας Δρακοπούλου στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Η ποίηση της Μυρτιώτισσας κυριαρχείται από έντονο λυρισμό, ενώ συχνά θέματά της είναι η φύση και το δίπτυχο έρωτας-θάνατος.

Πουλικάκος και Socos σε ποίηση Εγγονόπουλου

2010-07-23T22:37:00.001+03:00

«Η Ύδρα των Πουλιών» είναι ο τίτλος του άλμπουμ που κυκλοφορεί στις 29 Απριλίου από την Puzzlemusik. Σε αυτόν ο Socos, που είχε και την ιδέα για το δίσκο, μελοποιεί ποιήματα του Νίκου Εγγονόπουλου τα οποία τραγουδά ο Δημήτρης Πουλικάκος. Ο τελευταίος, με εξαίρεση live άλμπουμ και συλλογές, ηχογραφεί ολόκληρο άλμπουμ για πρώτη φορά μετά από 35 χρόνια.

Και αυτό επειδή η «Πουλίκα» ( όπως φωνάζει ο Πιλαλί το φίλο του το Μήτσο) είχε να βγάλει ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά από το 1976, όταν είχε κυκλοφορήσει το κλασσικό πλέον «Μεταφοραί - Εκδρομαί ο Μήτσος».

Είναι, επίσης, η πρώτη φορά που μελοποιούνται ποιήματα του Εγγονόπουλου για τη δημιουργία ενός ολόκληρου άλμπουμ, το οποίο περιέχει εννέα τραγούδια.

Τέλος, να σημειωθεί ότι στο δίσκο συμμετέχουν τα μέλη της (Socos & The) Live Project Band, Μαρίνος Τζιάρος και Μαρία Λατσινού (ντραμς και φωνητικά, αντίστοιχα), καθώς και ο Μάριος Δαπέργολας των Modern-e-Quartet στη βιόλα.

Για να ακούσετε τον Δημήτρη Πουλικάκο στην κλασσική πλέον διασκευή του «Υπάρχω» πατήστε ΕΔΩ

ΤΑΞΙΔΙΑ ΣΤΟ ΦΑΛΗΡΙΚΟ ΟΡΜΟ ΜΕ ΒΑΡΚΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ

2010-07-23T17:12:00.005+03:00

ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ UNESCO ΠΕΙΡΑΙΑ (ΜΗ ΧΟΡΗΓΟΥΜΕΝΗ - ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ)
ΦΑΙΔΩΝ ΑΛΚΙΝΟΟΣ - UNESCO ΠΕΙΡΑΙΑ :
"Η ΠΟΛΗ ΜΕΣ ΤΑ ΦΩΤΑ ΤΗΣ ΕΚΑΨΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ" ...ΠΟΙΗΣΗ ΣΤΙΧΟΙ - ΦΑΙΔΩΝ ΑΛΚΙΝΟΟΣ
ΜΟΥΣΙΚΗ : ΧΡΗΣΤΟΣ ΟΡΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ - ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΓΙΑΝΝΗΣ - ΣΠΥΡΟΣ ΖΟΥΛΕΜΙΔΗΣ

- VERSONGS GROUP LIVES - ΟΙ ΓΝΩΣΤΟΙ ΣΑΣ ΠΙΑ -

ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΚΠΛΗΞΗ:
Η ΚΥΡΙΑ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΛΕΟΝΤΗ
Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΛΑΪΚΗ ΦΩΝΗ ΕΙΝΑΙ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ !!!

100 ΖΩΓΡΑΦΟΙ ΕΚΘΕΤΟΥΝ ΕΡΓΑ ΤΟΥΣ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ

Η ΖΩΓΡΑΦΟΣ ANNA GOLOVINSKAYA (ΑΝΝΑ ΓΚΑΛΑΒΙΝΣΚΑΓΙΑ ΖΩΓΡΑΦΙΖΕΙ LIVE ΕΠΙΤΗΡΩΝΤΑΣ 20 ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΖΩΓΡΑΦΙΖΟΥΝ ΚΟΝΤΑ ΤΗΣ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ

DARK STREET ΡΟΚ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ

ΑΤΙΘΑΣΑ ΠΙΑΤΑ ΡΟΚ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ

ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ

16 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2010
ΩΡΑ 21: 00
ΣΤΗΝ ΚΑΣΤΕΛΛΑ - ΛΟΦΟΣ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΠΕΙΡΑΙΑΣ
ΒΕΑΚΕΙΟ ΘΕΑΤΡΟ

ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΕΝΤΕΧΝΟ ΡΟΚ - ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ 16 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2010
ΟΤΑΝ Ο ΣΤΙΧΟΣ ΚΑΙ Ο ΗΧΟΣ ΕΧΟΥΝ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ ΤΟ ΗΔΗ ΕΠΑΝΑΚΥΚΛΟΦΟΡΟΝ (ΑΠΟ ΚΑΙΡΟ ΕΞΑΝΤΛΗΜΕΝΟ)
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟ ΕΡΓΟ
ΧΑΙΡΕ ΥΛΗ

LIVE

Η ΠΟΛΗ ΜΕΣ ΤΑ ΦΩΤΑ ΤΗΣ ΕΚΑΨΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ
ΧΑΙΡΕ ΥΛΗ -
ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ

ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΧΕΙ Ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΟΡΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΤΟΥΣ VERSONGS GROUP LIVES
ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΝ ΟΙ:
ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΗΛΙΧΟΣ - ΠΛΗΚΤΡΑ
ΣΠΥΡΟΣ ΖΟΥΛΕΜΙΔΗΣ - ΚΙΘΑΡΑ
ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΣΙΑΠΑΛΗΣ - ΜΠΑΣΣΟ
ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ - ΝΤΡΑΜΣ

ΔΕΙΓΜΑ ΣΤΙΧΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ:
ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΚΑΙ ΔΡΟΜΟΙ
Για τα ταξίδια της ζωής, ετοίμασα καράβι,
έβαλα ράφτη μυθικό και νυφικό σου ράβει,
παρέα μ' έναν Κύκλωπα, η Νύφη θα στεριώσει,
και τους κουμπάρους θα τους φάν', προτού να ξημερώσει.

Μου λέγαν να 'χω όνειρα, βαθιές προοπτικές,
μα εγώ όλο φοβόμουνα, δε μού 'βγαιναν οι ωδές,
κρυβόμουν και περίμενα, 'δε φάνηκαν ακόμη;'
και Συμπληγάδες μ' έπνιγαν προοπτική και δρόμοι.

Στην εξορία βρέθηκα, σε μιας πατρίδας τέλμα,
βλαισοποδία η Αρχή κ' η εξουσία πέλμα,
το ζεύγος δεν επέστρεψε, ανοίγω τη διαθήκη,
το ψέμα πνίγει το χωριό κ' η χώρα υποθήκη.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

WWW.YOUTUBE.COM/FAIDONALKINOOS

WWW.MYSPACE.COM/VERSONGS GROUP LIVES

WWW.FACEBOOK.COM/FAIDONALKINOOS

DARK STREET:
Πληκτρα - Φωνητικα : Χρηστος Ορφανοπουλος
Φωνητικα : Νορα Δεληγιαννη
Μπασσο : Γιαννης Ρουτσης
Τυμπανα : Γρηγορης Νικητακης
Ηλ. Κιθαρες : Ερρικος Κοεν - Γιωργος Αργυροπουλος

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΘΑ ΣΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΥΝ ΓΙΑ Ο,ΤΙ ΝΕΟΤΕΡΟ

ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΠΟΛΛΕΣ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ
ΓΙΑ ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ ΓΕΜΑΤΗ ΠΟΙΗΣΗ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΕΧΝΗ ΕΙΡΗΝΗ

ΣΑΣ ΚΑΛΟΥΜΕ ΓΙΑ ΠΟΛΛΑ
ΤΑΞΙΔΙΑ ΣΤΟ ΦΑΛΗΡΙΚΟ ΟΡΜΟ ΜΕ ΒΑΡΚΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΟΡΗΓΟΥΜΕΝΗ Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ
ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ
ΠΡΟΤΑΣΗ: ΦΑΙΔΩΝ ΑΛΚΙΝΟΟΣ

ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΜΟΝΟ 5 ΕΥΡΩ !!!

ΝΕΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΤΟΥΣ !!!

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ

2010-07-18T19:25:00.006+03:00

Νικηφόρος Βρεττάκος είναι από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές. Γεννήθηκε το 1911 στις Κροκεές Λακωνίας. Λόγω οικονομικών δυσκολιών δεν κατάφερε να σπουδάσει και αναγκάστηκε να δουλέψει από πολύ νέος αρχικά ως Υπάλληλος του Υφυπουργείου Εργασίας και στη συνέχεια ως Δημοσιογράφος. Στον πόλεμο του ’40 πολέμησε ως απλός στρατιώτης ενώ στην περίοδο της κατοχής ανέπτυξε έντονη αντιστασιακή δράση.
Στην περίοδο της Δικτατορίας ο Νικηφόρος Βρεττάκος έφυγε από την Ελλάδα και έζησε στην Ελβετία και την Σικελία. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε εφημερίδες και περιοδικά της Αθήνας και παράλληλα έκανε τα πρώτα του βήματα στη λογοτεχνία.

Οι πρώτες του ποιητικές συλλογές είναι:
Το Κατεβαίνοντας στη σιγή των αιώνων,
οι Γκριμάτσες των ανθρώπων,
Το Κάτω από σκιές και φώτα.

Ακολούθησαν τα:
Πλουμίτσα,
Έξοδος με το άλογο,
Στον Ρόμπερτ Οπενχάιμερ.

Έγραψε και πεζογραφήματα με κυριότερα:
Το γυμνό παιδί,
Το αγρίμι και η καταιγίδα,
Μπροστά στο ίδιο Ποτάμι, κ.α.,
αλλά και την κριτική μελέτη Νίκος Καζαντζάκης, η αγωνία και το έργο του.
Έχει βραβευθεί τρεις φορές με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης καθώς και με το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, της οποίας έγινε μέλος το 1989.
Ο Νικηφόρος Βρεττάκος πέθανε το 1991.

ΛΕΝΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ: "ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ-13 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ" (download)

2010-07-13T10:18:00.001+03:00

Από χρονικής πλευράς, πρόκειται για την πρώτη δισκογραφική δουλειά της Λένας Πλάτωνος η οποία επρόκειτο να κυκλοφορήσει το φθινόπωρο του 1981. Ωστόσο, ο τότε διευθυντής της εταιρείας Αλέκος Πατσιφάς ενημέρωσε την ερμηνεύτρια του άλμπουμ Σαβίνα Γιαννάτου ότι θα προτιμούσε αμφότερες να μη ξεκινήσουν την πορεία τους στο βινύλιο με κάτι τόσο «βαρύ», αλλά με κάτι πιο σύγχρονο. Έτσι, μπήκαν οι βάσεις για το «Σαμποτάζ» με στίχους της Μαριαννίνας Κριεζή...

Πλάτωνος και Γιαννάτου είχαν συνεργαστεί στην περίφημη κι αξέχαστη ραδιοφωνική εκπομπή για παιδιά «Εδώ Λιλιπούπολη», η οποία ακουγόταν για αρκετά χρόνια όταν διευθυντής στο Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ ήταν ο Μάνος Χατζιδάκις. Έτσι, αποφάσισαν να ηχογραφήσουν 13 ποιήματα του Κώστα Καρυωτάκη τα οποία τελικώς κυκλοφόρησαν σε δίσκο τον Απρίλιο του 1982.

Η μελαγχολία που διέκρινε όλο το έργο του ποιητή αποτυπώνεται στη μουσική σύνθεση και στην ενορχήστρωση της Λένας Πλάτωνος, η οποία είναι λιτή και λιγάκι «μουντή». Βιολί, βιόλα, κοντραμπάσο, ηλεκτρικό μπάσο, τσέλο, πιάνο, ντραμς και κιθάρα είναι τα όργανα που συμμετέχουν, δίνοντας ένα σκουρόχρωμο τόνο σε τούτη τη δουλειά, ο οποίος ωστόσο ταιριάζει απολύτως στο πνεύμα και το ύφος του Καρυωτάκη.

Η ερμηνεία της Γιαννάτου είναι μοναδική και φανερώνει ήδη από τα πρώτα της βήματα ότι πρόκειται περί μιας εξαιρετικής περίπτωσης. Τα χρόνια που μεσολάβησαν μέχρι και σήμερα δικαίωσαν απολύτως εκείνες τις ελπίδες των πρώτων ετών και πλέον η ερμηνεύτρια δικαίως συγκαταλέγεται μέσα στις κορυφαίες όχι μόνο στο ελληνικό, αλλά και στο παγκόσμιο μουσικό στερέωμα!

Να σημειώσουμε ότι το «Μόνο» είχε μελοποιήσει πρώτος ο Γιάννης Σπανός το 1968 στην «Ανθολογία Β'» όπου το τραγούδησε ο Γιάννης Πουλόπουλος, ενώ το «Βράδυ» ερμήνευσε το Νοέμβριο του 1983 και η Δήμητρα Γαλάνη στο δίσκο της «Ατέλειωτος δρόμος».

Παραγωγός του άλμπουμ ήταν ο Γιώργος Μητρόπουλος, η ηχογράφηση έγινε στο στούντιο PDR με ηχολήπτη τον Νώντα Αντωνόπουλο και το remixing από τον Πάνο Δράκο.

Τα τραγούδια του δίσκου

Βράδυ

Χαμόγελο

Άνοιξη

Νύχτα

Σε παλιό συμφοιτητή

Παιδικό

Το φεγγαράκι απόψε

Σα δέσμη από τριαντάφυλλα

Τα γράμματά σου

Κριτική

Η πεδιάς και το νεκροταφείον

Πεθαίνοντας

Μόνο

Download Link: http://www.sendspace.com/file/vv3b0j

Active Member - Καμπάνα (ποίηση Κώστα Βάρναλη)

2010-07-12T16:11:00.002+03:00

Οι Active Member ραπάρουν την "Καμπάνα" του Κώστα Βάρναλη!

Social Waste - Μαραμπού (ποίηση Νίκου Καββαδία)

2010-07-12T15:54:00.003+03:00

Το ποίημα "Μαραμπού" του Νίκου Καββαδία, μελωποιημένο από το low bap τότε συγκρότημα "Social Waste".

Ελληνική Μελοποιημένη Ποίηση

2010-07-10T19:25:00.001+03:00

Ουράνης Κώστας: Θλιμμένο Τρυφερό Στρουθίον...

2010-07-09T16:50:00.006+03:00

Ο Κωσταντίνος Ουράνης ή Κώστας Νιάρχος όπος ήταν το πραγματικό του όνομα ή όπως το άλλαξε ο ίδιος, Νέαρχος, γεννήθηκε το 1890 στη Κωνσταντινούπολη.
Ο πατέρας του Νικόλας καταγόταν από τη Κουνουπιά της Κυνουρίας κι η μητέρα του Αγγελική Γιαννούση από το Λεωνίδιο.
Στο Λεωνίδιο έζησε τα παιδικά του χρόνια και τελείωσε το δημοτικό σχολείο.
Στη συνέχεια φοίτησε στο Γυμνάσιο Ναυπλίου, κατόπιν πήγε στη Κωνσταντινούπολη όπου συνέχισε στη Ροβέρτειο Σχολή και στο ιδιωτικό Λύκειο Χατζηχρήστου απ' όπου αποφοίτησε.
Σ' ηλικία 18 χρονών ήρθε στην Αθήνα όπου εργάστηκε για λίγο στην εφημερίδα "ΑΚΡΟΠΟΛΗ".
Κατόπιν, έφυγε στο εξωτερικό για σπουδές τις οποίες παραμέλησε λόγω της μεγάλης του αγάπης στα ταξίδια.
Ενώ βρισκόταν στο Παρίσι, αρρώστησε από φυματίωση και με συμβουλή των γιατρών παρέμεινε δύο χρόνια στο Νταβός της Ελβετίας.
Εκεί γνώρισε τη Πορτογαλίδα Μανουέλα Σαντιάγκο και τη παντρεύτηκε, όπου μετά από λίγα χρόνια χώρισαν.
Στη συνέχεια ξαναπαντρεύτηκε με τη συγγραφέα και κριτικό Ελένη Νεγρεπόντη (γνωστή και με το ψευδώνυμο Αλκης Θρύλος).
Το 1920 διορίστηκε γενικός πρόξενος στη Λισαβόνα και το 1924 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα εξασκώντας τη δημοσιογραφία σα χρονογράφος, συντάκτης, ανταποκριτής ή έκτακτος απεσταλμένος.
Υπήρξε διευθυντής της εφημερίδας "ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΛΟΓΟΣ" και τακτικός συνεργάτης στις εφημερίδες "ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ", "ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΒΗΜΑ" και ταυτόχρονα στον "ΕΘΝΙΚΟ KΗΡΥΚΑ" της Αμερικής.
Σαν ανταποκριτής και δημοσιογράφος ταξίδεψε σ' όλο το κόσμο και μ' αναφορά τα ταξίδια του έγραψε ταξιδιωτικά βιβλία.
Παράλληλα αντιμετώπιζε προβλήματα με τη μόνιμα κλονισμένη υγεία του.
Ασχολήθηκε με τη ποίηση και με τη ταξιδιωτική κυρίως πεζογραφία.
Η κατάσταση τής υγείας του ποιητή επιδεινώθηκε μετά τη κατοχή.
Από τότε, χρειάστηκε να νοσηλευθεί κατά καιρούς στο Σανατόριο Παπανικολάου, στα Μελίσσια Αττικής.
Στο Σανατόριο αυτό πέθανε στις 12 Ιουλίου 1953 από καρδιακή προσβολή.
Ο Κώστας Ουράνης ήταν ποιητής & πεζογράφος & απ' τους πρώτους και πιο χαρακτηριστικούς εκπροσώπους της σχολής του ρομαντισμού.
Επίσης έγραψε διηγήματα, κριτικές μελέτες, μικρές πρόζες και δοκίμια, με ξεχωριστή επίδοση σε θέματα των εικαστικών τεχνών.
Τέλος ασχολήθηκε με τη μετάφραση ξένων έργων.
Το πρώτο του ποίημα (εμπνευσμένο από την καταστροφή της Αγχιάλου) το έγραψε σε ηλικία 14 χρονών, όταν φοιτούσε στη Ροβέρτειο Σχολή.
Πρωτοεδημοσίευσε ποιήματά του τον Δεκέμβριο του 1908 στο περιοδικό "ΕΛΛΑΣ".

Στη συνέχεια συνεργάστηκε με το "Ημερολόγιον Ελλάδος" και μ' ένα μεγάλο αριθμό περιοδικών:

"Δάφνη", "Νουμάς", "Καλλιτέχνης", "Γράμματα" και "Νέα Ζωή" της Αλεξάνδρειας, "Νέοι", "Μούσα", "Παναθήναια", (Αμερικής), "Μπουκέτο", "Οικογένεια", "Ημερολόγιο Του Μπουκέτου", "Κυριακή Του Ελεύθέρου Βήματος", "Ελληνικά Γράμματα", "Πειθαρχία", "Νέα Εστία", "Σήμερα", "Νεοελληνικά Γράμματα", "Ορίζοντες", στη "Φιλολογική Πρωτοχρονιά".

Επίσης έγραψε και στις εφημερίδες:

"Ακρόπολις", "Νέα Ελλάς", "Ελεύθερος Τύπος", "Ελεύθερος Λόγος", "Δημοκρατία", "Ελεύθερον Βήμα", "Πρωία", "Αθηναϊκά Νέα", "Η Καθημερινή" κ.α.

Το έργο του Κ. Ουράνη αποτελείται κύρια από τις ποιητικές συλλογές:

"Σαν Όνειρα" (1909), "Spleen" (1912) και "Νοσταλγίες" (1920), την κριτική μελέτη "Κάρολος Μπωντλαίρ" (Αλεξάνδρεια 1918), τα ταξιδιωτικά βιβλία "Sol y Sombra" (1934), "Σινά, Το Θεοβάδιστον Όρος" (1944), "Γλαυκοί Δρόμοι" (1947), "Ταξίδια Στην Ελλάδα" (1949) και τη μυθιστορηματική βιογραφία "Αχιλλεύς Παράσχος".

Μερικά Ποιηματά του είναι τα εξής:
Η Αγάπη, Φθινοπωρινό Πάρκο, Ζωή, Της Αγάπης, Το Κορίτσι Των Δεκατριών Χρονών, Ερωτικό, Ταξίδι Στα Κύθηρα, Ένα Καράβι Φεύγει..., Η Ζωντανή Νεκρή, Δον Κιχώτης, Τελευταία Σχεδιάσματα, Θα Πεθάνω Ένα Πένθιμο Του Φθινοπώρου Δείλι...,

Θα Πεθάνω Ένα Πένθιμο Του Φθινοπώρου Δείλι...

Θα πεθάνω ένα πένθιμο του φθινόπωρου δείλι
μες στη κρύα μου κάμαρα, όπως έζησα, μόνος,
στη στερνή αγωνία μου τη βροχή θε ν' ακούω
και τον κούφιο τον θόρυβο π' ανεβάζει ο δρόμος.
Θα πεθάνω ένα πένθιμο του φθινόπωρου δείλι
μέσα σ' επιπλα ξένα και σε σκόρπια βιβλία,
θα με βρουν στο κρεβάτι μου.
Θα 'ρθει ο αστυνόμος θα με θάψουν σαν άνθρωπο που δεν είχε ιστορία.
Απ' τους φίλους που παίζαμε πότε-πότε χαρτιά
θα ρωτήσει κανένας τους έτσι απλά: -"Τον Ουράνη
μη τον είδε κανείς; Εχει μέρες που χάθηκε!..."
Θ' απαντήσει άλλος παίζοντας: -"Μ' αυτός έχει πεθάνει".
Μια στιγμή θα κοιτάξουνε ο καθένας τον άλλον,
θα κουνήσουν περίλυπα και σιγά το κεφάλι,
θε να πουν: -"Τ' ειν' ο άνθρωπος!... Χτες ακόμα ζούσε!"
Και βουβά το παιγνίδι τους θ' αρχινίσουνε πάλι.
Κάποιος θα 'ναι συνάδελφος στα "ψιλά" που θα γράψει
πως: "Προώρως απέθανεν ο Ουράνης στη ξένη,
νέος γνωστός εις τους κύκλους μας, πούχε κάποτ' εκδόσει
συλλογή με ποιήματα πολλά υποσχομένη".
Κι αυτός θάναι ο στερνός της ζωής μου επιτάφιος.
Θα με κλάψουνε βέβαια μόνο οι γέροι γονιοί μου
και θα κάνουν μνημόσυνο με περίσσιους παπάδες
όπου θα 'ν' όλοι οι φίλοι μου κι ίσως οι οχτροί μου.
Θα πεθάνω ένα πένθιμο του φθινόπωρου δείλι
σε μια κάμαρα ξένη στο πολύβοο Παρίσι,
και μια Κίττυ θαρρώντας πως τη ξέχασα γι' άλλη
θα μου γράψει ένα γράμμα και νεκρό θα με βρίσει.

(Λέγετε ότι αυτό το ποιήμα ο Κώστας Ουράνης το ειχε γράψει για την πρώτη του γυναίκα που είχε γνωρίση στο Παρίση)

Για Να Με Θυμάσαι...

2010-06-27T20:10:00.004+03:00

Όταν θα περπατήσω πλέων μόνη το μονοπάτι της αλήθειας
εσύ θα ‘χεις χαθεί μες το βουητό του κόσμου.
Θα σε φωνάζω με ουρλιαχτά,
μα δεν θα με ακούς,
γιατί θα έχεις κλείσει σφιχτά την μοναξιά ξανά στην άδεια σου την αγκαλιά.
Θα βυθίζετε πίσω στο σκοτάδι & οι ημέρες θα φεύγουν σαν το απαλό & λευκό σου χάδι,
που με ακουμπούσε κάποτε στο πρόσωπο μου & ένιωθες το πικρό γεμάτο πόνο χαμόγελο μου.
Τώρα πια θα φέγγω εγώ & θα μπορώ να σε δω σε μια μικρή μου στιγμή
κάπου κρυμμένη καλά & αυτή που θα με γυρίζει πίσω εκεί…

Αφιερωμένο στον...

BF

Πολυδούρη Μαρία: Η Πριγκηπέσσα Της Θλίψης...

2010-06-27T18:15:00.003+03:00

Η Μαρία Πολυδούρη γεννήθηκε το 1902 στη Καλαμάτα.
Είχε βγάλει λοιπόν το Γυμνάσιο Φιλιατρών και στη συνέχεια πήγε στην Αθήνα όπου συνέχισε τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο.
Να πούμε ότι απ την νεαρήτης ηλικία η Μαρία έφραφε ποιήματα.
Είχε εγγραφεί στη Νομική Σχολή αντί της Φιλοσοφικής που ήταν η προτίμηση του πατέρα της.
Μαθαίνουμε στη συνέχεια πως σαν φοιτήτρια γνωρίστηκε με τον Καρυωτάκη.
Κι ο μεν φοίτησε κανονικά και στα χρονικά όρια πήρε το δίπλωμά του, η Μαρία δεν συμπλήρωσε ποτέ τις σπουδές της & χωρίς όμως ποτέ να πάρει πτυχίο της.
Διορίστηκε υπάλληλος κι εργάστηκε σε διάφορες νομαρχίες, παράλληλα έγραφε ποιήματα.
Έγραψε δυο ποιητικές συλλογές: «Τρίλιες Που Σβήνουν» κι «Ηχώ Στο Χάος».
Μερικά ποιηματά της είναι τα εξής:
Όνειρο, Θα 'ρθεις Αργά, Σωτηρία, Γιατί Μ' Αγάπησες... , Κοντά Σου, Ποιος Ξέρει, 'Ανοιξη, Ζωή, Βαριά Καρδιά, Ούτε Κι Εδώ... , Όνειρο, Μη Με Βλέπετε Που Κλαίω... , Χαμένα, Δειλινά, Εικόνα, Σαν Πεθάνω.
Η ζωή κι η ποίησή της ήταν επηρεασμένη από την άτυχη σχέση της με τον Καρυωτάκη, γνωστό πεισιθάνατο ποιητή των «Νηπενθών».
Δεν έζησε αρκετά ώστε να ολοκληρώσει τη ποιητική της προσπάθεια.
Οι στίχοι της είναι ατημέλητοι και τους διακρίνει μελαγχολία, ρέμβη και διάθεση για φυγή.
Τώρα ξέρουμε πως παρά τις δυσκολίες τις οικονομικές κείνου του καιρού, όντας κάτοχος ενός ακινήτου στη Καλαμάτα, προβαίνει στην εκποίησή του και με το συγκεντρωμένο ποσό αποφασίζει να φύγει & να ταξίδεψει το 1927 στο Παρίσι, όπου γύρισε άρρωστη από φυματίωση.
Πολλά ειπώθηκαν για το ταξίδι αυτό.
Πως έφυγε για να κάνει επίδειξη αδιαφορίας στον Καρυωτάκη που η άρνησή του στη πρότασή της για γάμο, είχε τραυματίσει την αξιοπρέπειά και τον εγωισμό της.
Εκείνην ακριβώς την εποχή είχεν αρραβωνιαστεί μ' ένα νέο καθ' όλα αξιόλογο, επιστήμονα κι έφυγε χωρίς και μ' αυτόν να εξηγηθεί.
'Αγνωστο παραμένει με ποιες ασχολίες και με ποια ενδιαφέροντα κύλησανε τα χρόνια της διαμονής της στο Παρίσι.
Αρρώστησε εκεί και για ορισμένο διάστημα νοσηλεύτηκε σε νοσοκομείο κι όταν επέστρεψε στην Αθήνα τόσον από υγεία, όσο κι από οικονομική επάρκεια, η κατάστασή της ήταν τραγική.
Επεδίωξε και πέτυχε την είσοδό της στη Σωτηρία, το έσχατο τότε καταφύγιο των φυματικών μ' ανεπαρκή οικονομικά μέσα, όχι τόσο της κλονισμένης υγείας, όσο για να 'χει εξασφαλισμένη κάποια στέγη και τροφή.
Τελικά μπήκε στο νοσοκομείο Σωτηρία, αλλά ήτανε πλέον αργά.
Μέσα στο νοσοκομείο η Μαρία έγραψε διάφορα ποιήματα, όπως επίσης έμαθε & για την αυτοκτονία του Καρυωτάκη όπου αυτό επιδείνωσε την κατάσταση της υγείας της.
Η Μαρία είχε γράψει & ένα ποιήμα / τραγούδι που προμήνυε & το τέλος της λές & το γνώριζε..
Στις "Τρίλιες Που Σβήνουν" υπάρχει ένα τραγούδι της που αρχίζει:
"Θα πεθάνω μιαν αυγούλα μελαγχολική του Απρίλη..."
Στης 30 Απρίλη του 1930 πέθανε σε ηλικία 28 χρονών.

Σαν Πεθάνω

Θα πεθάνω μιαν αυγούλα μελαγχολική τ' Απρίλη
όταν αντικρύ θ' ανοίγει μες στη γλάστρα μου δειλά
ένα ρόδο -μια ζωούλα. Και θα μου κλειστούν τα χείλη
και θα μου κλειστούν τα μάτια μοναχά τους σιωπηλά.

Θα πεθάνω μιαν αυγούλα θλιβερή σα τη ζωή μου,
που η δροσιά της, κόμποι δάκρι θα κυλά πονετικό
στ' άγιο χώμα που με ρόδα θα στολίζει τη γιορτή μου,
στ' άγιο χώμα που θα μου 'ναι κρεβατάκι νεκρικό.

Όσ' αγάπησα στα χρόνια της ζωής μου θα σκορπίσουν
και θ' αφανιστούν μακριά μου, σύννεφα καλοκαιριού.
Όσα μ' αγαπήσαν μόνο θα 'ρθουν να με χαιρετίσουν
και χλωμά θα με φιλούνε σαν αχτίδες φεγγαριού.

Θα πεθάνω μιαν αυγούλα μελαγχολική τ' Απρίλη.
Η στερνή πνοή μου θα 'ρθει να στο πει και τότε πια,
όση σ' απομέν' αγάπη, θα 'ναι σα θαμπό καντήλι
-φτωχή θύμηση στου τάφου μου την απολησμονιά.

Αθανάσιος Κούρτης & Μωβάστρο (download)

2010-06-26T22:30:00.006+03:00

Οι στάλες της βροχής γράφουν στίχους στα παράθυρα (2006)

"Μωβάστρο και Αθανάσιος Κούρτης (μουσική στην απαγγελία των ποιημάτων του)"

μερος Α' - Χρυσάνθεμα στα μάτια των αλόγων
μέρος Β' - Βροχή απο λησμονημένα λάφυρα

DOWNLOAD LINK:
http://rapidshare.com/files/324402597/Movastro___A_anasios_Kourths.rar

Κ. Γ. Καρυωτάκης - 12 μελοποιημένα ποιήματα (download)

2010-06-26T21:49:00.007+03:00

DOWNLOAD LINK:
http://rapidshare.com/files/314451154/K.G._Karywtakhs_-_Dwdeka_melopoihmena_poihmata.rar

Για Σένα...

2010-06-26T16:25:00.002+03:00

Η σιωπή μου είναι η δύναμη μου,
Όταν σωπαίνω άνοιξε την καρδία & το μυαλό σου
Γιατί σου δίνω τις απαντήσεις
Που θέλεις / θέλω & δεν λέγονται με λόγια….

BF

Κάτι Απ Τα Παλιά...

2010-06-26T16:15:00.001+03:00

Καιρός να λησμονήσουμε αυτά που αφήσαμε πίσω,
Να νοσταλγήσουμε το παρελθών & να χαρούμε το παρών.
Είναι η σειρά μου τώρα να ταξιδέψω εκεί στους μυστικούς κήπους της ζωής & στα βάθη της ανατολής.
Να χαθώ μες’ το πρωινό & να ανατείλω στο σκοτάδι...

BF

Ένα Ερωτικό Μήνυμα...

2010-06-25T21:00:00.001+03:00

Εάν Κάποτε Θελήσεις Να Φύγεις Μακριά Μου,
Πές Το Μου Να Γυρίσω Πίσω Στην Μοναξιά Μου...

BF

Νοσταλγία

2010-06-25T20:30:00.001+03:00

ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ σημαίνει η ηρεμία που σε πονά & όμως Σ’ΑΓΑΠΑ.
Είναι η ιδέα της στιγμής που μέσα της θα ξεχαστείς,
Δίχως να σκεφτείς πως περνά ο καιρός γρήγορος & βιαστικός δίχως κάποιο φώς..

BF

Η αναζήτηση μέσα στα μονοπάτια του έρωτα

2010-06-25T20:20:00.001+03:00

Αν η ΄΄ΑΓΑΠΗ΄΄ είναι ΄΄ΖΩΗ΄΄ που όλους τους μαγεύει & ο ΄΄ΠΟΘΟΣ΄΄ μια ΄΄ΕΡΩΤΙΚΗ΄΄ υπερβολή που πια τους κυριεύει ,
Θέλω να περάσω απ την ΄΄ΖΩΗ΄΄,
Να περπατήσω μες’ στον ΄΄ΠΟΘΟ΄΄,
Να σβήσω με τα χνάρια μου του ΄΄ΕΡΩΤΑ΄΄ τον μόχθο..

BF

Το Ταξίδι Της Επιστροφής

2010-06-25T19:40:00.001+03:00

Οι Ευωδίες Απ Τα Λουλούδια Στις Γειτονιές
Είναι Η Καλύτερη Συντροφιά
Προς Το Ταξίδι Της Επιστροφής....
BF

Hip Hop: Από τη ρίμα στο ποίημα

2010-03-17T17:02:00.000+02:00

Βραδιά απαγγελίας rap ποίησης υπό τον τίτλο "Hip Hop Slam: Η ποίηση του δρόμου" θα πραγματοποιηθεί το προσεχές Σάββατο (27/3) στο Six Dogs στου Ψυρρή. Στο event θα συμμετάσχουν γνωστά ονόματα της ελληνικής hip-hop σκηνής, όπως ο Stereo Mike, οι Νέα Τάξη Πραγμάτων και ο Origin K (Freedom Of Speech).

Εκλεκτός καλεσμένος στη βραδιά είναι ο Νικόλας Καρίμαλης από το θρυλικό -για τους φαν της ελληνικής hip-hop- γκρουπ των Razastarr (σ.σ. είχαν ξεκινήσει το 1993).

«Κάτω από το πέπλο της αδιαφορίας και πίσω από τα βλέμματα των πολλών, μια νέα γενιά στιχουργών και ποιητών, άκρως πολιτικοποιημένη, γράφει και απαγγέλει καταδικάζοντας τις οικονομικές ανισότητες, τις κοινωνικές αδικίες και τον φυλετικό ρατσισμό. Οι νέοι αυτής της πόλης σας μιλάνε. Είστε διατεθειμένοι να τους ακούσετε;» ερωτούν οι διοργανωτές της βραδιάς.